artemisi düşündüm mozol ölmüşken bıçak gibi soğuk sokaklarda yel ıslık insansız cam güzelleri tek başınayım kentte artemis tek başına göktepede artemisi düşündüm kör yontular baştabanlar tepetaklak başlıklar kolonlar dolusu duvar ters yüz insan eli donmuş ayak sesleri taşlaşmış lir…
sana dokundum, çöldün zerrelerin doldu gül yüzüme,
Kuğuların göl vaktinde süzüldü inceden bir beyazlık piyanonun tuşlarından.
ben çok çıktım senden yalnızlık sofrası kuruldu otağımızda acıktı gülmelere kardelen uyanışlarımız
Yara ? eğilip alıyorum, hiç sevişmemiş bir gelinin rahminden tesellinin naftalin kokan çeyizini.
şuh avazınla gelen gülsedadır bu sıkıntı yalnız esnayı hatırlayan deli gözleriyle
ne ekmeğe ahulanır ne de açlık durur, sükütlanır sırnaşık ışıklarıyla sabah cevheri
Selami KARABULUT KANDİL
Cihan OĞUZ ŞİİR HANGİ LİMANDAN UZAKLAŞMAKTIR?
Öznur ÖZKAYA AMY LOWELL Çeviri
Şaban AKBABA ŞİİR 1. / teorik
Aydanur SARAÇ MESAFELER
Erdoğan KUL ZİKİR