LEB-İ DERYA

öptüm, ürperdi dudaklarımda tuz
ilkyazdı; mavi masaıda sabahtı henüz

sonra zaman dağılır, anılar ve güz
gam dalgaları, acı seslenir; giderek...

'boş düşler'in izini mi sürer bellek?
kaya soğuk, dil kurumuş, gönül ıssız...

dudağından içtim de kamaştı deniz
arada hep başka bir dünya hayaliydin

kıyıda buruk güneşler açan gül, geldin
ve çekildin; 'boşluk', kıyıda o soğuk iz!..

Sonsuzluk ve Bir Gün, Mart-Nisan 2005