Şiir Akademisi - Ana Sayfa

Geri git   Şiir Akademisi Forum > İMZALAR > Şiir

 
 
Seçenekler Stil
Prev önceki Mesaj   sonraki Mesaj Next
  #25  
Alt 10-02-2010, 11:19
ogün kaymak ogün kaymak isimli üye şimdilik offline konumundadır
 
üyelik tarihi: Mar 2008
Nerden: Samsun
Mesajlar: 1.532
ogün kaymak - MSN üzeri Mesaj gönder ogün kaymak - YAHOO üzeri Mesaj gönder
Standart

ŞİİRLERİ ÜSTÜNÜZE ÖRTEBİLİRSİNİZ ÇEKİNMEDEN *

Eski bir kitap aldım raftan. Eski bir raf, eski bir arkadaş. Hiç bitmeyen şeylere ‘eski’ denebilir mi? İlk kez okuduğunuz ama içinize işleyen bir şiir kitabına da ‘yeni’ diyemezsiniz. Sanki hep vardı ve hep olacak. Sanki siz yazdınız o dizeleri. Aslında öyle de. Bunca içinize işleyen şiirleri, okur olarak siz yeniden inşa ediyorsunuz kendi dünyanızda. Onlar artık sizin. Ve siz onlarınsınız.

Aşk ve şiir, zaman ve tortu, inanç ve ikilem, gündüz ve gece; bunlar ‘’hiç bitmeyen’’leri hayatın. Değil mi? Raflar ve kitaplar… Bitmiyorlar.

Arkadaşlar, herkes şiirleri kalemle yazdığımızı sanıyor. Herkes şiirleri kâğıtlara çizdiğimizi umuyor, bizi masa başında kısık ışıkta hayal ediyorlar. Herkes bir renk tutuyor içinden, bizler için. Müziği kısıyor, camı açıyor herkes. Herkes şairlerin uyumadıklarını varsayıyor. ‘’Bizler…’’ diyorlar, ‘’…yumuşacık uykumuzdayken. Onlar şiir alevinde kavrulurlar ve dize bekçisidirler gece uçlarının, gözaltları torbalı ve karadır.’’ Oysa gerçek pek de öyle değildir. Şiir ne kalemle yazılır, ne de kâğıtlara sığdırılır. Dizeler, sesler, tınılarla bezeli; duygu-düşünce ve yazının çetrefilli ahengidir şiirlerimiz.

Şairler her geceyi uyurlar ve düş görürler çünkü. Düş görmeyen şair yoktur. Düş görmeyen şiir de yoktur. Öyle mi? Ama her düş gören gördüğü düşün içindeki şiiri yakalayamaz. Şiirin narinliği de, eşsizliği de bu. Her elde tutulamazlığı da. Şiir şairin gün yüzüne tuttuğu düş bulamacıdır. Gelecekten konuşur, uçsuz bucaksız gelecekten. Şiir dünyadan hızlı döner.

Uzun zamandır şiir yazmadığımdan şikâyetçiymişsiniz, neden şikâyet edilirse bundan artık. Uzun zamandır aynaya bakmıyormuşum sözde. Hah! Siz öyle sanın. Bir şairin şiirleri saydamdır ve içindedir ve patikalarında yürür bütün coğrafyaların ve gölgesidir ışıksız kaya kümelerinin ve cebinde bekler sihrini yüzyılların ve aşka âşıktır en çok. Şiir cadde bilmez ve asfalt tanımaz. Duvarsızdır ve badanasız. Dışsız ve zarfsızdır. Maddesizdir, denklemsizdir, matematiği iç gömleğinde saklar ve onu sadece ‘’para hesabı’’ sanan zavallılara güler kahkahalarla. Şiir; sonu olmayanın başıdır, başı olmayanın da başı. Kir tutmayan suyudur şiir arzın. Kuşkusuz en geniş yüzüdür dar sokakların.

Şiiri düşlerinden damıtıyor şairler. Kanlarından çekip çıkarıyorlar dize denen kılıcı. Dünyanın en değişmez kurallarını ortadan ikiye ayırmak için. Dünyanın tüm kötülüklerine cepheden tükürmek için. Açlığa, savaşlara, paylaşımcılığa, yoksulluğa, oburluğa, yok edicilerin hırsına ve tırnak içlerine sövmek için sözünden sıyrılmış küfürlerle. O zaman şiiri üstümüze örtebiliriz, sıcaktan ve soğuktan korunmak için. Örter miyiz? Ben örterim, siz de.

Saksılar alıyorum çiçekçilerden. Toprak, porselen, plastik. Sarı, beyaz, turuncu, mavi ve yeşil. Köşeli, yuvarlak, enine dolgun ve bazen kısa. İçlerini boş tutmak için alıyorum saksıları. Tohumları havaya savuruyorum ki karışsın rüzgâra. Dişlerimin arasına, dilimin altına gizliyorum onlara sunmam gereken ışığı. Abecesiz yazılar takıyorum kuyruğuna yelkenlilerin. Yüreğim yara bere içinde. Görüyor musun? Ben bile göremezken bunu çoğu zaman. Sen gör, peki.

Bir de çıkmış ilhamdan söz ediyorlar, fütursuzca. Ucuza getirecekler ya şiiri, ondan. Şiirden bir kavrammış gibi söz ediyorlar. Oysa o bir nefes ve haritasız. Görünmez eliyle dokunuyor yüzüme her sabah. Savruk, kibar ve sıcak. Kefenini asıyor portmantoya ve öyle giriyor mezarına. İlhamdan üstün bir nefes, evet…

Şiir sessiz bir bulut parçası değildir. Şiir göğün içinde akan kuş yolu da değildir. Şiir ırmakları tarayan çakıl değildir. Şiir bunların hiç biri değilken, bir bakarsın hepsidir. Şiir düz giden zamanın doğaçlama çağlayanıdır ki; çelmelesin, düzen bozsun ve ayağa kaldırsın en umutsuz hayatı. Şarkıda notalar arasına takılan es, resimde renkler arasına anlam yükleyen gölge, tonlar arasında gidip gelen dalga boyudur şiir fiziğin. Devinimin ta kendisidir ve onsuz yol almaz gün ve gecenin yelkenlileri.

Tanrı şiirle konuşur. Tanrıya seslenirken de şiiri kullanabilirsiniz bu nedenle siz.
* kurşun kalem'den
__________________
...
Şair dediğin nedir ki
Şair sıska bir gavvas
Gayb suyunda incisine uzanan
Alıntı ile Cevapla
 

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Sizin Yeni Konu Acma Yetkiniz var yok
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı

Gitmek istediğiniz klasörü seçiniz


şu Anki Saat: 08:13


Online Ziyaretçi: site statistics
Powered by vBulletin
Şiir Akademisi Forum