Şiir  Akademisi Forum

Şiir Akademisi Forum (http://www.siirakademisi.com/forum//index.php)
-   Şiir Seçkim (http://www.siirakademisi.com/forum//forumdisplay.php?f=105)
-   -   Sevdiğim(iz) Şiirler... (http://www.siirakademisi.com/forum//showthread.php?t=1854)

Burcu Yalkın 19-02-2008 09:17



Bir Gemi Yelken Açtı


Bir gemi yelken açtı hayal iklimlerine,
Civarından çığlıkla yorgun martılar kaçtı
Rüzgâr sürüklenirken derinlerden derine;
Hayâl iklimlerine bir gemi yelken açtı.


Beyaz yelkenlerinde ölgün bir kızıllığın
Titrek son akisleri dalgalandı belirsiz;
Toplanırken göklerde bulutlar yığın yığın
Hırçın bir fırtınayı düşünüyordu deniz.


Ufuklarda solarken altın şafak gülleri
Yabancı âlemlerden sâadetler, emeller,
İhtiraslar bekliyen kimsesiz gönülleri
Gizlice sıkıyordu kızgın demirden eller.


En katı yüreklerinin bile bu sabah iki,
Üç damla yaş kurudu solgun yanaklarında;
Açılan yolcuların hepsi hissetmişti ki
Bugün de erişilmez o diyâra, yarın da...


Mâdem ki o iklime erişmeye imkân yok,
Neden böyle vakitsiz enginlere çıkışlar?
Bulutlar toplanıyor, ufukta dalgalar çok,
Kış geliyor, yelkenler emin bir yerde kışlar!


Yolcular diyorlar ki: -Erişmek ümidi az;
Biliriz dalgaların her biri mezarlık.
Belki de içimizden hiçbiri ayak basmaz ,
Lakin yolunda ölmek, bu da bir bahtiyarlık!


Ufkun dört duvarına kanadını vurarak
Rüzgâr sürüklenirken derinlerden derine,
Gümüş yelkenlerini yüksekten savurarak
Bir gemi yelken açtı hayal iklimlerine


Ali Mümtaz Arolat

Burcu Yalkın 19-02-2008 10:10

Pervane


Bilinmezliğe sarınmışsın
Gerçekler kalmış bana
çıplak, yalın, acıtan

anılardan kuşlar yapmışım
kanatları kınalı
gelinlik kızlar gibi ağlayan

birazı ayrılık acısı
birazı umut
aralık bırakılmış dünle yarının kapıları

yarın dediğin bulanık bir su
dün desem bana küskün

yalnızca bu an
kanayan gün kadar gerçek

gülsene
diyorum açıyorsun yapraklarını
alnında ışıklı bir taç

sen bir yana uçuyorsun
ben başka bir yana

öyle pervaneleriz ki biz
ateşten iz taşırız kanatlarımızda


Aslı Durak

Burcu Yalkın 19-02-2008 10:13



ISSIZ



özlem, eskiten acı
zaman ölüm ve yaşam
içimin uslanmaz sarkacı


aklımda mührü gözlerinin
içimde nar çiçeği anılar
canıma batıyor bu cam kırıkları


ben sana aynaydım sen bana su
ah şimdi günlerim
ürkek serçe uykusu


ok gibi atıyorum seni
her gün kendimden biraz daha uzağa
ne yapsam sana varıyor yollarım


ses yoktur uyuduğun sularda
renkler silinmiş, susturulmuştur her türkü
nasıl da üşütür bizi yalnızlık


gel içimin saatini yeniden kur
ikimiz için başka rüya bulalım
orada ölümün rüzgarı esmesin hiç


senin olduğun yerden doğar
esrik bir düşün en güzel günü
bilirim yıldızları söndürür terk etmenin hüznü



Aslı DURAK




Burcu Yalkın 19-02-2008 10:14




Sonrası


sığınmadan önce unutmanın büyüsüne
yaldızlıyorduk yalnızlığımıza konan kuşları
yeni yetmeliğimizi büyütüyorduk
birbirimizin ellerinde


ardına bakmamalıydı kadın
çağlayan olup akmalıydı uçurumundan
nasıl sınanırdı yoksa
o çok korunmaktan kabuk tutan duygular?


sonrası kırık bir ayrılık
ustalıkla alçılanmış bir yürek
ve yarısı yanık bir anı..


gözlerde tanış küller kaldı


Aslı Durak


Burcu Yalkın 19-02-2008 10:14



HER GİDENDEN BİR GÜLÜMSEME KALIR



zaman siler acıları
kinin biley taşı kırılır



hüzün birikir elbet
ıssız sular şiire karışır


yıllanmış bir ömürdür közden küle dönüşen
ateş söner, kül savrulur


kış bir kardelene yenik düşer
gök, uçan kuşun kanadına


sen ey kalbim, titremez misin
uzak bir hatıra gelip dayanınca kapılarına?


Aslı DURAK



Burcu Yalkın 19-02-2008 10:15



ÇIĞLIK..


Bir adamı öldürmenin tam sırası kurşunlarla
Çocuğunu öpüp kapıya çıktığında


Ey kanatılmış çiğnenmiş bahar günü
Birden bir çığlıkla kapatır yüzünü


Ezik bir gül gibi çığlık, yitik bir umut gibi
Boğmak boğma bir telle bir insan olmanın sevincini


Kederli yağmur, usulca düşen akşama
Çığlık. Bir çocuk yüzü. Dayalı cama...


ATAOL BEHRAMOĞLU

Burcu Yalkın 19-02-2008 10:28



YOL AYRIMINDA



hüzün ikizidir aşkın
birlikte otururlar yol ortasında


ah serkeş güzelliği elmas sevişmelerin
çağırmasın beni artık çılgın krallığına
diş izi çoğaldıkça bitiyor elma


kayalık dalgalarınla dinle beni
deniz çıplak uzanır tuzun beyazlığına
sen kendi düşlerinden asıldın mı hiç
yeni bir çığlık öğret yanıtlarına


hüzün derindeki izidir aşkın
birlikte susarlar yol ayrımında


Ayten MUTLU



Burcu Yalkın 19-02-2008 10:28



YİTİK


Issız bir şehrin yağmalanmış kalbinde
yitik parçasını arıyor ruhum
yok artık diyorlar, o kırık gülümseme
bu şehrin silinmiş adreslerinde


bir telefon kulübesi, eylül çarşısı,
yağmurun sesinde birikmiş kahkahalar
yasemin bir öpüş gibi... öylece kalmış
karanfil sokağının cebindeki şiirde


çiğ mi yazar, çiy mi, yaprak aşkın adını
konuşup durmuştuk bir eylül gecesinde
çiyler çoktan kurumuştur kirpiklerinde
eylülü bekleyemez bazen yapraklar


bilmem, sildi mi sokaklar ayak izini
ama gençlik parkının buz tutmuş ateşleri
hiç sönmedi bir kadının kalbinde


ölüm hangi acıyı giyinir en çok
hüznü avuçlarına gizlemiş bir resimde
hangi rengi açar külrengi solan şiir
külün kendi renginden utandığı gecede?


hiç bilmezdim, şehirler de ağlarmış,
düşlerini gömerken şiirlere


anımsayamadım, gül müydü, karanfil mi,
mezarıma getirirsin dediğin - ne çok gülmüştük,
ne çok gülmüştük, meğer...


meğer aşk da sığarmış külrengi bir kedere.



Ayten MUtlu

Burcu Yalkın 19-02-2008 10:29



YALNIZLIK


ruhundaki delik deşik bıçkın kayığı
terkedip girdapların çılgın dansında
sığınmak mavisiz bir limana


Ayten MUTLU




Burcu Yalkın 19-02-2008 10:29



DİLEK


hiçbir şey avutmuyor beni artık
büyüyen çocukları izliyorum
uçuşarak çiçek ölüleriyle


bu sessiz acılar bizim tohumlarımız
çığlıklı günlerin bağbozumunda
güz dökümü yemişler tadacaklar
o bildik rüzgarla yarışacaklar
ışık ve ses olacak gölgeleri
otlarla bulutlar arasında


taşlar çağıracak onları mavi
yamaçlara gizli patikalara
derinleri kazacak uçurum adımları
köpükten bir yankıyla buluşacaklar


uçuşarak çiçek ölüleriyle
yağmurun adını yeniden koyacaklar
ses ve ışık olacak yürekleri
karanlık, tenha yollar boyunca


sessizlik diliyorum kendim için sessizlik
acının ve tükenişin meyvesi olsun
eski yazlardan kalan bir avuç toprak
gibi koksun yağmurun köklerinde


hiçbir şey avutmuyor beni artık
büyüyen çocukları izliyorum yalın düşlerle
acılarla büyüyen çocukları sessizce


Ayten MUtlu


şu Anki Saat: 18:24

Powered by vBulletin
Şiir Akademisi Forum