Şiir  Akademisi Forum

Şiir Akademisi Forum (http://www.siirakademisi.com/forum//index.php)
-   Deneme Sayfam (http://www.siirakademisi.com/forum//forumdisplay.php?f=35)
-   -   Gece Görüşleri (http://www.siirakademisi.com/forum//showthread.php?t=1269)

nigar 11-07-2007 17:30



Gecemde Ben

Yorgun hayatlar,yorgun yüzler,yorgun yürekler...Yoruldum...Üşüyorum...Bir başlangıcı olmalı yaşananların ama yok,bitişi de olmamalı o zaman.Uzaktayım,ne mekan,ne zaman...
Yüreğimden çok uzaktayım,dokunamıyorum içimde saklı kalanlara,bağıramıyorum,haykıramıyorum.Bir seçenek mi olmalı,bir yol mu bulmalı karanlıkta?Özlem sarmışken hücrelerimi bu işkence niye?Benim yerime Şebnem Ferah bağırıyor ''Deli Kızım Uyan'' diye.Ak artık içimden ne olur,dinsin bu yaşlar.Söyleyecek söz yokken,neden akarsınız?Dursun zaman...Ben yok olayım...Bitsin bu özlem.
Anlayamıyorum,algılayamıyorum...Bir kağıt,bir kalem dostum olmuş geceme,onlara da kırgınım.Söylemek varken yazmak niye...Gecem,karanlığım,bir lamba var sol yamacımda,arkamda,içimdek ışık sonmesin diye belki de...Sorumluluklar,öğütler,sözler...beynimde dans ediyor,bedenim kolumu kaldıramazken,beynim sende dur ne olur...Sen uyurken ben seni izlerim,kokun nefesim olsun ki nefes almak yaşamak olsun.
Acıtma yüreğimi ,dur akma gözümden ne olur,yüreğim gözlerime bağlanmış ,ne yapsamda kar etmez akıyor.
Ben benim bildiğim miyim,sen beni bilmeye çalışırken,ben yürüyorum...karanlıkta ...Uykular haram olmuş .kollarının arasında uyumak isterdim sırtını dönmeseydin eğer.Uyuyamamki şimdi.Sen bilme beni,boşver...Uçurumdayım ya kendi içime düşeceğim ya da gecenin boşluğuna...Tutmasın kimse beni düşeyim.Belki kaybolur beynimde,yüreğimde,ruhumda...Sen uyurken sonu bilinmez yolculuklara çıkıyorum.Elimi uzatsam dokunacak kadar yakınımdayken,neden uzaksın bana?Bıraktın gecemle başbaşa beni,eski dostumla...
Suskun yüreğim,ayak uydurmak lazım yaşanan hayata.Biliyorum farklı zamanlardan düşmüşsün toprağa.Toprak ki,bedenim...Bedenim değiyor da toprağr,ruhum sen neden uzaksın?Yak bir sigara,duman ol,yan...Bir hayat seç kendine,öğretilenlerden.Ya var ol artık ya da ben benim bildiğim gibi olayım.Bedenim değerken toprağa,ruhum dolaşsın zamansız mekanlarda...Sevgim,hak veriyorum sana da,yaşadığın zamanda söz yok ki anlatasın kendini.
Küçüğüm benim,deli kızım...Bırak hayat bildiği gibi gitsin.Sen biliyorsun ya içini,başkası bilmese ne gam...
Mutluyum,seninle aynı odada nefes alıyorum sevgilim...

Gül Uğur 11-07-2007 21:40


Kapıyı da kapat...

Yüreğim üşüyor,
ey hayat!

dostlukla





emre_onbey 16-07-2007 21:45

http://www.siirakademisi.com/forum2/...s/smiley32.gifhttp://www.siirakademisi.com/forum2/...s/smiley32.gifhttp://www.siirakademisi.com/forum2/...s/smiley32.gifhttp://www.siirakademisi.com/forum2/...s/smiley32.gifsevmeye devam...yazmayada...çünkü sana yakışıyor...

nigar 26-07-2007 19:34



Düşlerim...Düşüşlerim

Efkar zulamda,sırtımda körpe sevda***8230;Yollar sınıra uzanıp vuslata an kalırken,umut takılır tellere,düşlerim düşüşlerim olur***8230;

Yürek yağmalanmış çalınmış mutluluk haberim olmadan***8230;
<?:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
***8216;Gittin sevgili;güvenmekten,bağlanmaktan korktuğunu varsayarak,sevdiğini söyleyerek***8230;Bu kaçıncı gitmeler ah***8230;Bu kaçıncı parçalanış***8230;***8217;

Öznesi değişti cümlenin._di li geçmiş zamanlar şimdiyi kucakladı,

***8216;Gidiyorum sevgili***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;***8230;..***8217;

Yüzleşma vakti zaman***8230;Kaçmadan yakalamalıyım.Vicdanım lal,iyi hal için sebep arayışında.

Yüreğinin etrafına duvarlar örmüştün,hala küçük bir kızım ya,yaramazlık işte***8230;Çıkmaya çalıştım duvarlarına,her seferinde düştüm***8230;Düşlerim düşüşlerim oldu yine***8230;

Sessiz sinemanın karşılıklı oyuncularıydık,sen geçmişi anlatıyordun.ben geleceği;sen hayatı deniyordun içinde,ben deneme yazıyordum içimden;ne ben derman olabildim geçmişine ne de sen umudum olabildin geleceğime***8230;.Biz sadece bugünü öldürdük***8230;Bugünse ***8216;biz***8217; i öldürdü.

Sitem etme,bırak yazma..
Sadece;
Geceyi yırt yüreğim,ışık saçılsın yollarıma***8230;

dilok 08-09-2007 18:07

Sessiz sinemanın karşılıklı oyuncularıydık,sen geçmişi anlatıyordun.ben geleceği;sen hayatı deniyordun içinde,ben deneme yazıyordum içimden;










Sitem etme,bırak yazma..
Sadece;
Geceyi yırt yüreğim,ışık saçılsın yollarıma***8230;



bir deneme bu kadar gerçekçi olabilir...
Sitem ediniz ve yazmayı bırakmayınız...Sitem ediniz ki kaleminize sımsıkı sarılasınız... kaleminize sarılınız ki daha çok yazasınız
Sevgili Nigarr yolunuz ışıkla, yüreğiniz umutla kaplansın...[img]smileys/smiley32.gif[/img][img]smileys/smiley32.gif[/img][img]smileys/smiley32.gif[/img]

nigar 09-09-2007 09:56

teşekkürler sayın Dilok,yazmak bizin için yaşamak sayılır...

nigar 09-09-2007 09:59




BİR SANDAL SEÇTİM BEYNİMİN OKYANUSUNDA


Bir sandal seçtim beynimin okyanusunda ve bağışladım kendimi,geçmişimi.Tebessümdür şimdi anılar,insanlar,aşklar***8230;
<?:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><O:P></O:P>
gitmelere dair sözcükler biriktirdim saklı diye bilinen varlığından daha emin olamadığım kalbimin ücra köşelerinde..
<O:P></O:P>
.Gitmek diyorum da aklıma ne valiz ne gözyaşı ne de sallanan bir el ya da hoşçakal geliyor.Gitmek diyorum da bir yerler sızlıyor bir yerlerde ağıtlar yakılıyor,duyuyorum***8230;Hiç görmediğim hiç bilmediğim şehirlerden,insanlardan bahsediliyor.
<O:P></O:P>
İşte o zaman anlıyorum mekanlarda değilim ben,zamanları aşıp gelen bir hüznün,aynı isyanın aynı türkünün sözcüklerini beraber yazıyoruz;hiç görmeden varlığından bile emin olmadan,sadece hissederek***8230;
<O:P></O:P>
Önce sakladım ne varsa,neyim kaldıysa yaşanan***8230;Baktım,saydım,bağırdım hepsine teker teker***8230;Sonra parçaladım geçer sandım yok edilince ,oysa yokluk nedir bilirdim,bilirdim sahip çıkmanın ısıttığını ruhun,kendimle mi inatlaşmabu bilemedim***8230;
<O:P></O:P>
Afrika da ölen bedenler için bir şey yapmayıp yine de vicdan azabı duyuyorsak,hayallerimiz düşlerde kalıp somut dünya da kendine bir toprak bulamıyorsa hala,büyüklerimize kızıp aynı yanlışları zaman deyip doğruya çeviriyorsak,beyazın aydınlığından korkup denemekle bulunur diye karalıyorsak,kendi seçtiklerimize kızıyorsak yine de seçmeye devam ediyorsak,sonra da _izm leri sorgulamadan boyun eğiyorsak,aydın gözüküp hala gençlikten umut kesiyorsak***8230;
<O:P></O:P>
Daha bir sarılırım hayata,daha da sorgularım kalp ile beyin arasındaki uçurumları***8230;
<O:P></O:P>
Aynı gökyüzündeysek,aynı yıldız kayınca dilek tutuyorsa hala yürekler***8230;
<O:P></O:P>
Tutarım sözcüklerimi,gitmeleri ertelerim***8230;
<O:P></O:P>
Sesindeki tınıya hasret kulaklar***8230;Sukutumdur çığlığım,benzemek düşer sen değil de sendeki ben olana***8230;Gidiyorsun ya kimseler görmeden,adını asmadın boşluğa,doldurmadın cevapların içini,üç nokta kaldı geriye,/uzat/ dedin bir hayalin içinde,/uzat da gelirsin bir gün yanıma***8230;/.
<O:P></O:P>
Gidiyorsun ya içtiğim suya gülüşünü katarak,geçiyorsun ya 40 yıl öncesinden kalma bir ağa edasıyla***8230;dağlar delinir yürekte,yürekte toprak parçaları,geçtiğim yerlere senden de izler kalsın diye***8230;
<O:P></O:P>
Benzemek düşer sen değil de sendeki bana***8230;
<O:P></O:P>
Bir sandal seçtim şimdi ve bağışladım kendimi,geçmişimi,***8230;
Tebessümdür şimdi anılar,insanlar,aşklar***8230;Edited by: nıgarr

nigar 16-09-2007 19:59

<TABLE cellPadding=3 width="100%" ="#ffffff"><T>
<T>
<TR>
<TD vAlign=top>Yazmak...Yaşamak...


/Ben yalnızlığımla birlikteyken yalnız değilim/
Şu ana kadar çok sıradan bir söz gibi gelirdi.Ama şu an o sözün içindeyim ben***8230;

Boş bir oda,dört tane ranza***8230;Hani şiirlerimde derim ya,sabahın kör karanlığı***8230;Ne nevresim alabiliyorum,ne de kantin açık,ablamın börekleri var en azından***8230;

İşte yazmak bu benim için.Tekili çoğula çıkarmak.İki damla yaş değil,halime bakıp gülümsemek.

Geçer sanan,bitti denilince kaçılacak anılar geri teper şimdi.Çünkü yazmışım ben,varlığımın geçtiği her yere***8230;

Ranzamda eski bir ilişkiden kalma isim bana bakar.Bir yer cız etse de içimde,gülümserim yine de.Aylar önce o isme bakıp ağlayan ben***8230;

Ve duvarlar yine bir söz ilişiyor gözüme /pencerenin damında 01.13_13.03.2007/ Nigar ın muhteşem sözü***8230;Ah güzelim yazmak yaşamak senin için***8230;

/Beklemeye geldim gecenin dinginliğini
Çünkü güneşim gitti uzaklara
m.altıok/

Gitmedi***8230;İşte orda,aydınlık.Tıpkı umudum gibi.Ne geçmişe ne geleceğe.Sadece kendime.Belki bencillik,varsın olsun.Şimdiye kadar ben demediğim anlara inat***8230;Ben,ben olmayı seçiyorum,yalnızlığımda içimdeki Nigar la konuşarak.

Ve zaman***8230;
Zaman geçer eskimez artık yürek.
Tüm eskileri eskiciye verdim.Dolabımda hayata dair eski kalmasın diye***8230;

Görüş günleri de bitmeyecek.Kirlendikçe yalnızlığım beyaz sayfalar biriktireceğim.Martı kanatlarından atmak için değil bu sefer.Her kelimede kendimi tanımlamaya çalışmak için.Eylül geçecek belki Mayısta bir ağacın altında yine kelimelerim süzülecek***8230;

Deli kızım diyen Şebnem Ferah yine bağırıyor benim yerime de***8230;
/Artık kısa cümleler kuracağım/
Kısa olsa yaşananlar belki***8230;Saklı da kalmasın içimde,yaz yazabildiğin yere kadar yüreğim***8230;

/Öyle bir yerdeyim ki/
Kavşakta bekliyorum,bir yol seçmem lazım,gidemiyorum korkularımdan***8230;

Zaman dedim ya,yüzleşme vakti.Yakalamaya gerek yok artık.Her an sorularımın cevabını aramaktayım.Soruları soran ben neden cevabı ürkütecekleri sorarım?

Eklerim yolda ayağa takılan türden***8230;
Yazılarım da beynim gibi,yüreğimde yer edinmeye çalışan türden;kopuk***8230;İnce bir ipe bağlı görünmezlerden***8230;Halbuki miyobum uzağı göremem ben***8230;

Ben,ben,ben***8230;Siyah bir iz miyim hayata atılan,ruhunu da yanında taşıyan bir beden miyim hayatta tutunmaya çalışan***8230;
Ben,ben,ben***8230;Tutundum görünmez iplere ince de olsa,bilirim sağlamdır.Ellerim terleyip kaysam da bazen,bilirim cankurtaran düğümünü.Düştü zannetse de hayat ben sarılırım***8230;

/Asi ve mavi/
Hayat***8230;Asiliğim gençliğimden,maviliğim yüreğimden***8230;



</TD></TR></T></T></TABLE>Edited by: nıgarr

nigar 30-09-2007 19:53

<DIV id=msgs>
<DIV =msg id=msg_0>
<DIV =mhc>

Benim gibisin,hatat gibisin...Hayat annem gibi...

Kanayan yaralarımız vardı varlığını göremediğimiz,göremediğimiz için saramadığımız...Kanıyorduk ve her geçen gün sararıyordu yüzümüz.Gözündeki o hayata sarılmaya çalışan ışıltıdan tanıyordum seni.O ışıltıyı yaran sarılmadığı için acı çekip buğulandırdığın gözlerinden tanıyordum...Sen de benim gibiydin.hayat gibiydin...

Bir merhabayla başladık yolculuğumuza.Aynı oda içinde yaşayan,ayrı hayatların aynı ruhunu taşıyorduk.Bir odada aynı ruhla yaşamak göremediğimiz o yaraların acısını arttırıyordu,senin acıların bana değiyordu ve katlanmak zor geliyordu artık hayata...

Oysa kelimelerim gitmeliydi...Sustuğun anlarda kulağına değil tenine değmeliydi...

Benden farkında vardı elbet,sen bir bedende bulmuştun sevgiyi.Ayrılık zor geliyordu,duyuyordum her gece ağlayışlarını.Geceler uzadı,gündüzleri kucakladı yaşların.Bu sevgi hayata fazlaydı,biliyordum bir saniye bile onsuz nefes almanın senin için ölüm olduğunu...Sen ömrünü giymiştin sırtına,gözün pekti.Bu şehir ömrünü yollarda bırakmıştı.O yüzden daha bir sarılıyordun yorgana.Biliyorum,üşüyordun...

Bense yorgundum.Annem kokan hırkamı bir kere yitirmiştim.Hala arıyorum,yollardan vazgemiyorum.Uzak şehirlerde varlığımdan bile haberi olmayan insanlara soruyorum ve giymiyorumhırka.Ben üşümeyi artık seviyorum.Kanadıkça titriyorum...

Annem...Hayat gibiydi.O'nu anladığım gün hayatı da anlayacaktım...Bulursam bir gün hırkamı hayat kokacaktı,üstüm başım...

Şimdi gülüşümü giydirdim ayaklarıma.Attığım adımlarda bir kahkaha kopar yollarda.Duydukça sesi koşarım.Koşarım...Dağlarda yankılanır.Taşlar kopar dağlardan,dizlerime vurur,kanatır...Taşlar da sen gibidir,annem gibidir.Ait olduğu yeri bulmak için geçmişinden kopan,koptukça hiddetlenen,o öfkeyle kanatan ben gibidir...

Umudu yazdım kağıtlara,ekmek arasına koydum.Açlığımda sevgiye parça parça yedim.Dokundu mideme...Bilmeliydim kağıtları
<!--
D(["mb","sindiremediğimi.Umudu yanlış yerlere ektim,ekledim...Şimdi geceler korkulu,uyanmalar mide ağrılı.\n\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*** Uyanamadık oysa...***39;Girdabına düştüğümüz bu hayat bize ne öğretti?***39; diye sormuştun titrek sesinle.Alışmaya çalışıyordun,sevgi hücrelerindeydi,ama sen o sevgiye dokunmak istiyordun.Sevdiğinin yanında olmak istiyordun...Birşeyler yapmalıydım senin \niçin.Sen,ben gibiydin,hayat gibiydin...Bazı günler yemek yemiyor,ağlamaktan kaskatı keiliyordun karşımda.Birşeyler yapmalıydım kendim için...\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*** Saatlerce anlatırdım.Anlattıkça yaşamayı,umudu,direnmeyi kendimi anlardım...\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*** Kelimelerim gitmeliydi...Bağrışlarında tenine değil kulağına değmeliydi.\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n\u003cdiv\>****Hüznü yazdım kağıtlara,içtiğim suya kattım düşerken yaş taneleri bardağıma...Çatlaktı yüreğim annemin elleri gibi...Titrerken gecenin ayazında .titredi dudaklarım ***39;anne***39; dedim,suyu yudumladım yavaşca...Boğazıma takıldı...Bilmeliydim kağıtların suda \nerimediğini.Hüznümü yanlış yerlere ektim,ekledim...\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*** ***39;Yapma arkadaş!***39; dedin.***39;beni bu hoyrat gecelerde bir başıma bırakma ne olur.Issız sokaklarda çocukluğumu ararken ben,bir de sen bana sensizliği aratma ne olur.Yüzünü benden çevirme sakın.Derdimi yine boş duvarlara anlattırma \nbana.Bir de sen beni benimle bırakma ne olur.***39; dedin.\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*** Dedin...Hayat koktu kelimeler.Balkonda saatlerce kendimizi anlatan biz...Cebindeki son parayı birleştirip ekmek alan biz...Gündüz geceye yattığında geceyi kaldıran biz...Başkalarından yemediği dayağı birbirimizden yiyen biz...Yüzümüzdeki parmak izine,kolumuzdaki tırnak izine bakıp kahkaha atan biz...Kabuslardan uyanıp sarılıp ağlayan biz....\n\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*** Yoluma yoldaş,gönlüme gardaş,derdime sırdaş olan...O girdapta tek başınasın.Bu odadan çıkacağız bir gün.Sen hırkanı giyeceksin sırtına,ben düşeceğim yollara...Annem kokan uzak şehirlerde,varlığımı bilmeyen varlığını bildiğim insanlara soracağım yine...\n\u003c/div\>",1]
);

//-->
sindiremediğimi.Umudu yanlış yerlere ektim,ekledim...Şimdi geceler korkulu,uyanmalar mide ağrılı.


Uyanamadık oysa...'Girdabına düştüğümüz bu hayat bize ne öğretti?' diye sormuştun titrek sesinle.Alışmaya çalışıyordun,sevgi hücrelerindeydi,ama sen o sevgiye dokunmak istiyordun.Sevdiğinin yanında olmak istiyordun...Birşeyler yapmalıydım senin için.Sen,ben gibiydin,hayat gibiydin...Bazı günler yemek yemiyor,ağlamaktan kaskatı keiliyordun karşımda.Birşeyler yapmalıydım kendim için...

Saatlerce anlatırdım.Anlattıkça yaşamayı,umudu,direnmeyi kendimi anlardım...

Kelimelerim gitmeliydi...Bağrışlarında tenine değil kulağına değmeliydi.

Hüznü yazdım kağıtlara,içtiğim suya kattım düşerken yaş taneleri bardağıma...Çatlaktı yüreğim annemin elleri gibi...Titrerken gecenin ayazında .titredi dudaklarım 'anne' dedim,suyu yudumladım yavaşca...Boğazıma takıldı...Bilmeliydim kağıtların suda erimediğini.Hüznümü yanlış yerlere ektim,ekledim...

'Yapma arkadaş!' dedin.'beni bu hoyrat gecelerde bir başıma bırakma ne olur.Issız sokaklarda çocukluğumu ararken ben,bir de sen bana sensizliği aratma ne olur.Yüzünü benden çevirme sakın.Derdimi yine boş duvarlara anlattırma bana.Bir de sen beni benimle bırakma ne olur.' dedin.

Dedin...Hayat koktu kelimeler.Balkonda saatlerce kendimizi anlatan biz...Cebindeki son parayı birleştirip ekmek alan biz...Gündüz geceye yattığında geceyi kaldıran biz...Başkalarından yemediği dayağı birbirimizden yiyen biz...Yüzümüzdeki parmak izine,kolumuzdaki tırnak izine bakıp kahkaha atan biz...Kabuslardan uyanıp sarılıp ağlayan biz....

Yoluma yoldaş,gönlüme gardaş,derdime sırdaş olan...O girdapta tek başınasın.Bu odadan çıkacağız bir gün.Sen hırkanı giyeceksin sırtına,ben düşeceğim yollara...Annem kokan uzak şehirlerde,varlığımı bilmeyen varlığını bildiğim insanlara soracağım yine...
<!--
D(["mb","\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*** Gülüşümü değil geçmişimi giydireceğim ayaklarıma.Dönüp baktığımda izler kalacak dağ yollarında.Yağmur yağacak annemin çatlak tenine.Ve izler silinecek zamanla...\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*** Bu hayat bize tek başına bile yürürken ,gülüşün yüze yakıştığını öğretti.Umudu da,hüznü de kalbe yazmayı öğretti.\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*** Yoluma ışıksın...Giderken sen ay asılacak geceme,gündüzüm olacaksın.***39;Aylin...***39; diyeceğim kelimeler hayat kokacak.\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*** Ağlayacağım annemim çatlak ellerine,ağlayacaksın benim kanayan yüreğimle...Sen de benim gibisin,hayat gibisin...Hayat annem kokacak...Elbet bir gün ben de üşümeyeceğim...\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n\u003cdiv\>(Aylinim...Dostum,kardeşim..\u0 03cWBR\>.Hayatın her anında o pırıltını yitirme...)\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n\u003cdiv\>*\u003c/div\>\n",0]
);
D(["ce"]);

//-->


Gülüşümü değil geçmişimi giydireceğim ayaklarıma.Dönüp baktığımda izler kalacak dağ yollarında.Yağmur yağacak annemin çatlak tenine.Ve izler silinecek zamanla...

Bu hayat bize tek başına bile yürürken ,gülüşün yüze yakıştığını öğretti.Umudu da,hüznü de kalbe yazmayı öğretti.

Yoluma ışıksın...Giderken sen ay asılacak geceme,gündüzüm olacaksın.'Aylin...' diyeceğim kelimeler hayat kokacak.

Ağlayacağım annemim çatlak ellerine,ağlayacaksın benim kanayan yüreğimle...Sen de benim gibisin,hayat gibisin...Hayat annem kokacak...Elbet bir gün ben de üşümeyeceğim...

(Aylinim...Dostum,kardeşim..<WBR>.Hayatın her anında o pırıltını yitirme...)

nigar 30-10-2007 20:52




Yoruldum...


Yüreğimde isyanlar var,gözlerim yaşlı,zor geliyor sevdayı arkada bırakmak.Oysaki ne bdeller ödemiş nelerden vazgeçmiştim.''Seni sevdiğimi unut'' diyor SezeN Aksu.
Özlüyorum,en çok da kendimi.Kendimden sıkılmadığım,umutlşa bakabildiğim,içten gülebildiğim zamanları.Göz görse de gönülden,gönül durdu sevda için yürümek zorunda kalırken...
Yoruldum...Daha on dokuzken...Yoruldum;yüzlerden,gözlerdn,seslerden ...

Duvarlar,yüzler,sesler...
Çarpıyor yüreğim hepsine kırılıyor
Esaretim bedene değil
Gülüşler,susuşlar...
Benim değil
Huzur evrende değil
Gelmişim gidiyorum
Yollar tanıdık değil!
Duruyorum,bakıyorum
Gözler emin değil!
Geçmiş zaman olmuş sevdalar
Yüreğim yerinde değil!
Toprak değsin ayaklarıma
Ruhum karışsın herbir parçaya
Varlığım zamanda değil!

Varlık ve yokluk arasında yürürken ayakların götürür seni.Belki bir taşın peşinden ya da bir gülün...Taşa takılır düşersin yaraların gözükmez,güllerse çoktan solmuştur.Bu kadar umutsuz mu hayat?Öyle olmadığını sen de biliyorsun ama tam yoluna koymaya başlamışken hayatını;esiverir,kapını çalıverir hüzün.Kader mi,bilemiyorum...

Kutsal varlığım
Sevincim,hüznüm,kaderim
Damarlardan bu kan akarken
Sana yine geleceğim
Beynimde başlayıp bedenime yayılırken
Ve taşarken yüreğimden
Yine gideceğim...
Ait değilim kalıplara
Bedenim dursa da dünyada
Dünya durmuyor ruhumda
Kutsal varlığım
Sevincim,hüzüm,kaderim
Ya durdur beni
Ya da bırak bedenime gideyim...

Gitmek bir kaçışsa acı veriyor insana.Bir seçenekse umut ikliminde yeni bir sayfa açılıyordur.Yeniler korkuludur,umutludur.Cesareti olmayanlar yolun başında yorulur.Yoruldum...daha on dokuzken...
Dibe çöküyoruz yavaş yavaş.Dünya dönüyor yavaş yavaş...Ve öye kaptırmışız ki hayata kendimizi ne çöktüğümüzden ne de döndüğümüden haberdarız.
Ve gençlik!En dolu en çılgın zamanıızda bağlanıyoruz,tutuyoruz bir dalın ucundan.Küçük görülen yaşımızla,yaşımızdan büyük engellere direniyoruz.Bazen kolumuz bazen bacağımız kopuyor.Görüp de görmemeyi,duyup da söylememeyi öğreniyoruz.Bütünün bir parçası oluveriyoruz.
Sokakta kimseye aldırmaan bağırarak şarkı söyleyeilir misin? Karşıdakini umursamadan içinden eldiği gibi küfredebilir misin?Yakıştığı inandığın için rüküş gezebilir misin?Gurur kelimesini sözlüğünden çıkarıp sevdiğni söyleyebilir misin?İyiliği unutup ''hayır'' diyebilir misin?Sen sorumluklardan soyutlanarak,ne müdür ne amir dinlemeden her koşul altında kendin klalabilir misin?
Sen istediğinde zamanı durdurabilir misin?

Arayıp bulamıyor artık gözlerim
Sözlerim derin sukutta
Ben bir kuyuya düşmüşüm
Çıkamıyorum toprağa
Ne sesimi duyan var
Ne halimi bilen
Yıldızlar bile doldurmuyor artık gecelerimi
Geceyle gündüzü ayıramazken ben...
Zamanın durduğ yerdeyim
Taşların ağladığı
Umudun çaresiz kaldığı yerde...

''Bir şehri tam kalbinden,beyninden vurup gitmek'' diyor Teoman.Zor geliyor sevdayı arkada bırakmak...
Yolun ortasına durmuşum.Gitsem kaybolacağım,dönsem kahrolacağım...Birşey söyle,bari sen anla;anlatamadıklarımı,anlamını kavrayamadıklarımı.Söyle ki delirmeyim.Yüzünü neden saklıyorsun?Neden yanlışlığıma,yanmışlığıma bir yalnızlık da sen ekliyorsun?
Uçmak ister misin?Ya güneşin ilk doğduğu yere çıkıp son battığı yerden geceyi kucaklamak.Boğazındaki zinirleri çıkarıp özgür olmak...Sen,insan olmak ister misin?
Gökyüzü hani kederinden griliğe boyanır sonra da dökr ya hüznünü yağmurla,ağlar yua derinden.Benim se gözlerime çoktan çöktü grilik.
Efkarlıyım bugün...

Yarınlar bizi bekler
Yarın diyarı hasret olur
Ben yarı bekler
Diyarın yolu bitmez olur.

Zor geliyor sevdayı arkada bırakmak.Zor geliyor yeni bir güne başlamak.''keşke'' ile başlayan cümleler kurmak...
Sevda ki yare değil sadece;taşadır,toprağadır.Sevda ki yarene değil sadece;kuşadır,böceğedir.Sevda ki beni yaşamak için ayakta tutanadır...Annemi özledim,babamı,kardeşlerimi.Gece spor programlarını dörtgözle beklemeyi özledim.Memleketimim havasını,tozlu yollarını özledim.En çok da yiğenimi...
Ağlamak istiyorum.Yağmurdan sonraki gözküyüzü olmak...
Yoruldum...Daha on dokuzken...
Dostlarım vardı,düşlerim bir de sevgilim.Ama hatırlamıyorum,bilmiyorum neden kanıyor içim...Kanıyor ellerim kanıyor yüreğim.Tam kuyuya baktıklarında geç kalıyor dakikalar geç kalıyor hayat...

Emanet bana bu can
Boşunadır yüreğinden harcanan
Vedalar mıdır,ayrılıklar mı
Benı hayattan koparan
Artık renkler hep siyah
Zaman boşlukta
Ve emanetim kara toprakta...

Kara topaktır bir fidana hayat veren,onu besleyen.Yağmuru yağar güneşe yapraklarını döner sevgiyle.Sonra yine toprağa döner kış olunca.
Kış gedi buralara,en çok da yüreğime...Tanıdık bir yüz,bir koku...Nafile...Alışkın olmalısın sen ayrılıklara,arkada buğulu gözler bırakmaya.Ama neden akıyor bu yaşlar,gözden değil gönülden.Neden özlemin değişmiyor,bireylere değil birlikteliklere...
Kaçıyorsun insanlardan,onlarla konuşmaktan,içindekiler paylaşmaktan korkuyorsun.''Cesaret'' dediğin olguyu yanlış yerlerde kullanıyosun bile bile...Kendini kanıtlamak mı?Neye,kime karşı?Özüne zarar veriyorsun ki özün söylüyor sana gerçekleri.Onunla da yüzleşemiyorsun,diline gelenler acı veriyor sana.
Başkasına gerek yok,hataları kendin yapıp cezasını da sen veriyorsun kendine.Duvarlar çevirmişsin etrafına.Öyle de sağlamlar ki geleceği geçmiş sanıyorsun.
Geçmişteki sıkıntılarının sebebi olan,bedeller ödedeğin,içindeki birçok şeyi kaybettiğin,acı çekip acılarından ders aldığın bir an kendinden bile vazgeçtiğin amacın artık içindesin.Sen artık üniversitelisin.Hem de istediğin gibi yaşadığın şehirden uzakta bir deniz kenarında...
Ne güzeldir o muhabbetler,hafif çakır keyf olmuşsundur.Dökülür dilinden şiirler,eski sevgililere tebessümle bakılır.Hele de aşıksan o an(ki değilsen de olursun),arabeksleşirsin biraz.Ne güzeldi o muhabbetler...

Ekim/Kaım 2005



şu Anki Saat: 06:21

Powered by vBulletin
Şiir Akademisi Forum