Şiir akademisi logo
Şairler Şiirler menü Öyküler
Fakir Baykurt Öykü Yarışması - Sarıyer Belediyesi Fakir Baykurt Öykü Yarışması sonuçlandı - Tanpınar Şiir Yarışması’nda Sonuçlar Açıklandı - 9. Aşık Mahzuni Şerif Beste Yarışması başlıyor - Dicle Koğacıoğlu Makale Ödülü 2017 - Bornova Belediyesi Şiir Yarışması - GİO 2017 Roman Ödülü - Sunullah Arısoy 2017 Şiir Ödülü Hüseyin Atabaş’ın - Gençlerden Atatürk'e Mektup Yarışması - "Attila İlhan Edebiyat Ödülleri" başvuruları başladı -

Yılmaz ODABAŞI

Daha Küçük Yazı Tipi Daha Büyük Yazı Tipi

Sesi Kaldı

-Edip Cansever’in anısına…-

Şairim, masaya: “Kim bulmuştu ki yerini/Kim ne anlamıştı sanki mutluluktan” sesini koydu. Nisan’dı; bulutları morarmış bir ilkyazda sesinin yankısı vardı. Onun soruları bütün “İlkyaz Şikayetçileri”nin sorularıyla yağmurlarda sırılsıklamdı.Her şey uyarabilirdi onun i- çindeki sessizliği. Küreksiz bir teknede çıkarıp flütünü kendinden uzaklara çalardı...Oysa o da bir zaman geçerdi tek yıldızdan üşüyerek; yürüdükçe dizelerinin imbiğinde incelirdi kent...

Şairim masaya “Umutsuzlar Parkı”nı koydu; park tenhaydı, ama rengarenkti hayat gibi, aşk gibi... Orada sözcükler seviştirdi; dizeleriyle “Sevda ile Sevgi”yi kesiştirdi...Sonrası kalırken, sonsuzlukta şairin sesi... Elden ele, karanfilli! Daha “dağılmış pazaryerlerine benzerken memleket”, kaypak rüyalara kaçardı yüzünde güz izleri taşıyan şairin esmer sevgilisi...

Şairim, masaya “Tragedyalar”ı koydu; destur adlı şiirden ve ateşin böğründe durdu. Yangının alazında şiir demledi, ağladı, seyreyledi...Şairim, masaya “Kirli Ağustos”u koydu. Ağustos, kirini güz aylarına emziriyordu; sonra yapraklar sararıp savrulurken, şairim ölüyor- du... Dizeleri hâlâ “Bakmalar Denizi”ni kulaçlıyordu; onun şiirinin Diyarbakır’da bile imbat kokması belki bundandı...

Şairim masaya “Sonrası Kalır”ı koydu. “Masanın üstüne ne varsa koydu: masa da masaymış ha/Bana mısın demedi bu kadar yüke.”Sonrası kaldıydı, bu doğ- ru...Birileri az az içinde yaşıyordu; aşkı duyunca bir başına kalıyordu. “Bir pencere az, bir pencere çoğala ço- ğala.” Şairim bir pencerenin önünde bir karanfile gülüyor- du, karanfil ona. O ki ölüme dek şiirle hep bir itirazda ve öyle bir tevayuzdu ki yetindi toprakla, bir onunla...

“Kim bulmuştu ki yerini” şairim, “kim ne anlamıştı sanki mutluluktan? ”

/Unutma, sesi geçti şairimin yorgun, yaslı kalabalıktan.../


 
Şiirakademisi ticari amaç gütmediği için ürünlere telif hakkı ödemez. Ürünlerin telif hakkı yazarına aittir.
5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasası uyarınca, ürünler site yönetiminden ve yazarından izinsiz kullanılamaz.  
Bebek Giyim - Toptan Oyuncak - web tasarım
Şiir Akademisi - Ana Sayfa