kehanetlerle ilgili ufak bir açıklama yapmak istedim.  Çünkü bu konuda yanlış anlaşılmak istemem. Öncelikle etrafta medyum diye gezinip insanların zaaflarını kullanarak para kazanan fal tacirlerinden aklı başında olan her insan gibi ben de rahatsızlık duyuyorum. O yüzden benim burda yaptığım  kesinlikle  medyumculuk olarak algılanmasın. Benim burda yaptığım tek şey, imgenin ve sözcüklerin gücüyle geleceği algılamaya çalışmak.  Bu yaptığım ne bir emek ürünüdür ne de bir çalışma sonucunda ortaya çıkan bir durumdur. Hayatın getirdiği gerçeklerden bunaldığım  zamanlarda, sıkıntımı dindirmek için oynadığım tuhaf bir oyun.  Bu nedenle buraya yazdıklarımı bir masal ya da bir hikaye gibi okuyun. Hatta gülüp geçin...

                                                                                                      Sevgiler.

                                                   NENNİ OĞUL
      Bir çok yerinden leğimli guzine sobası etrafından isler tüte tüte uğuldayan rüzgarla ritim tutturmuş çıtırtılarla yanıyordu.
Çoban köpekleri geceyi savuran rüzgara karşı uluyorlardı.Doğa kendi ayazında farklı bir coşkunluk yaşarken,acı gözbebeklerinde
büyümüş Emine kadın da kendi yasında ığranıyordu. İki elini başının arasına almış üç gündür aynı yerdeydi.Kanadı kırılmış göçerliği
tabiatından çekip alınmış cılız bir kırlangıç hâli ruhiyesi çırpınıp duruyordu.
.
        Uyku sinsi kabir azabı üç gündür evlerine uğramamıştı.
        Delicenin çolak Memed saramış parmak uçlarını yaka yaka cıgaraları uçuca ekliyordu. Emine kadın işaret diliyle sobaya odun
atacağını anlatıyordu.Çolak Memed olur olur dedi.Oda sıcaktı amma acısından zanlımca diyordu Memed.
   Gecenin ilerleyen saatleri uyku ve uyanıklıkla gidip gelirken;Odaya giren rüzgarlar boş beşiği sallamaya başladı.Emine kadın
kendini acının boşluğuna salmış sallanıyordu.Pervazından kopan tahta pancerenin kapakları,dışarıda selvi ağaçları...
  Gece Halil bebeğin nennisini tutturmuş ığranıyordu.
  Daha üç gün önce bu beşik doluydu. Ne Emine kadın gibi dilsiz di çocuk ne de Memed gibi elleri içine dönük çolak...
  Sabaha karşı Memed uyandı.Baktı ki Emine kadın uykusunda boş beşiği sallıyor.Çok garibine gitti.Dışa dönük
bileklerini duvarlara vura vura ağlamaya başladı.
  Emine kadın sıçrayarak uyandı.Uyanır uyanmaz da beşiğe yekindi.
   Ama ne çare beşik üç gündür boş...
                                                                       HAVVA AĞRAL