Şiir Akademisi - Ana Sayfa

Geri git   Şiir Akademisi Forum > SAYFAM / Bir Emekle... > Mektup Sayfam

Cevapla
 
Seçenekler Stil
  #1  
Alt 04-03-2009, 10:54
Sevil Nizamoğul Sevil Nizamoğul isimli üye şimdilik offline konumundadır
 
üyelik tarihi: Dec 2006
Nerden: Turkey
Mesajlar: 14
Standart Çaresiz Mektuplar-1-

Bilsen kaç kez sana yazmak istedim ve kaç kez kaçmak istedim kendimden. Ne yazabildim ne kaçabildim. Hayatım boyunca işlediğim günahlarım sayesinde içimde bir volkanı büyütebildim.

Şimdi bu çaresiz mektubun başucunda diz çöktü kalemim!


Sen, benim vazgeçilmezimdin. Sen ki hayatın anlamı, nefes almanın ızdırabını önleyen panzehiriydin. Sen sebeptin ve sen amaçtın, bense senin uğruna idama gidebilecek kadar sana muhtaçtım.

Bilseydin ne kadar derinde yaralar açtığını bakışlarının, bilseydin beni benle başbaşa bırakmanın ölüm fermanım olduğunu ve bilseydin neden hala bu kadar göz yaşı döktüğümü gider miydin?

Gittin; gidişin gökleri yardı, ne kadar yıldız varsa yere yağdı. Gittin; gidişin içimde yaşayan sevgi ve merhamet adına ne varsa söküp aldı. Gittin; kırlangıçları öldü gökyüzünün, bütün bulutlar yere yağdı.


Gittin; gidişin dönülmez bir yola merhabaydı.


Gittin, gelmedin ve gelmeyeceksin. Senin için kendimden vazgeçebilecekken ben, sen benden vazgeçtin. Vazgeçtin şefkatin saçlarını okşamasından ve sevginin gözlerine dolmasından.

(Aslında kendinden vazgeçtiğini bir bilsen.)

Avuçlarımdan sökülüp alınan güle ait kökler ne kadar derin yaralar açtı anlamıyor kimse. Anlamıyorlar gülün kokusu olmadan nefes alamayacağımı. İçimde her gün biraz daha büyüyen isyanı ve öfkeyi kimseler anlamıyor.

Neden kendimi kendimde arayıp, kendime kilitlediğimi düşüncelerimi ve neden sessizliğin koynuna kimsesizliğimle sokulup ruhumu soldurduğumu nlamıyorlar.
Anlamayacaklar da aynaların yüzüme yerleştirdiği çizgilerde kaybolan sevgilerimi ve darmadağık saçlarıma yerleşen pişmanlık kurdelelerini. Anlamayacaklar geçmişe gidip gidip gelen ve geleceğe kapılarını kapatan rüyaların esrarını. Bir sen biliyorsun çölde açmayacağını mor menekşelerin ve bir sen biliyorsun testiden akan suyun geriye dolmayacağını.

İşte bu yüzden çaresiz olsa da mektuplarım, el açmayacak sana. İşte bu yüzden beklemeyeceğim pencerelerde dönüşünü ve işte bu yüzden dönmeyeceksin geriye, biliyorum melek yüzlüm.

Ey benim gamzelerine sevgi ektiğim gül yanaklım, ey benim saç tellerinde yaşama bağlandığım ve gözlerinde kendimi bulup uykulara daldığım. Sana seni seviyorum demekten hiç usanmadım.

Ve hiç usanmazdım seni beklemekten nankörlüğün dağlamasaydı ciğerimden.
__________________
Sevil Nizamoğulları
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Sizin Yeni Konu Acma Yetkiniz var yok
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı

Gitmek istediğiniz klasörü seçiniz


şu Anki Saat: 09:11


Online Ziyaretçi: site statistics
Powered by vBulletin
Şiir Akademisi Forum