Şiir Akademisi - Ana Sayfa

Geri git   Şiir Akademisi Forum > SAYFAM / Bir Emekle... > Öykü Sayfam

Cevapla
 
Seçenekler Stil
  #1  
Alt 21-06-2013, 12:07
Tüge Dağaşan Tüge Dağaşan isimli üye şimdilik offline konumundadır
 
üyelik tarihi: Jun 2013
Nerden: KIBRIS
Mesajlar: 6
Standart BİR TUTAM SEVGİ

Resmi gerçek boyutunda görmek için tıklayın.

Resmin ismi:  1.jpg
Görüntüleme: 526
Büyüklüğü:  10,0 KB (Kilobyte)


Çocuk, dalgın dalgın pencereden dışarıya bakıyordu. Yağan yağmur damlalarının camdan süzülüşünü izlemek hoşuna gidiyordu.
Annesi, onu yanına çağırdı ve yemek yaparken ona yardım etmesini istedi. Annesinin yaptığı yemekler, neden bu kadar lezzetli oluyor diye merak ederdi hep. Dikkatlice annesini izledi. Annesi de ona, neyi nasıl yapacağını tekrar tekrar anlattı. Yemeği, fırına salmadan önce annesi ona “işte yemeği lezzetli yapan en büyük ayrıntıya geldik” dedi. Merakla annesinin lezzet kaynağını görmeyi bekliyordu. Annesi “bak kızım, aslında yemeği lezzetli yapan tek tek şey bu ve bir gün sen de anne olduğunda, sen de çocukların için bu sırrı kullanacak ve onlara leziz yemekler pişireceksin” dedi.
Çocuk pür dikkat annesini izlemeye devam etti. Sabırsızlanıyordu. Annesi, elini kalbine doğru götürdü ve sankide yüreğinden bir tutam sevgi kopartıp, tuz serper gibi, yemeğin üzerine serpti ve ardından kızına bakarak “işte gerçek tadı veren şey, bu bir tutam sevgidir kızım; her işi sevgiyle yapmalısın ki yaptıkların güzel olsun” dedi ve kızının yanağına bir öpücük kondurdu. Çocuk “vayy be!” der gibi baktı fırına konan yemeğe... Sevgi ile pişen bir yemek görmemişti daha önce. “Hımm... Bu büyük bir sır ve bunu kimse bilmiyor, bu sadece annemle benim sırrım” diye konuştu kendi kendine.
Küçük kız, o günden sonra oyuncakları ile oynarken bile her yaptığı yemeğe, bir tutam sevgi koyuyordu.

Aradan yıllar geçmişti. Kız büyümüş ve evlilik çağına gelmişti. Gün geldi evlendi. Yaptığı her yemeğin içerisine annesi gibi o da sevgisini serpiyordu. Çok mutluydu. Gün geldi onun da bir kızı oldu ve kızı her şeyi anlamaya başladığı zaman onu mutfağa çağırdı. Tıpkı annesinin bir zamanlar ona yaptığı gibi o da kızına yemeği nasıl lezzetli pişireceğinin sırrını öğretti. Kızına, annesinin adını, Şirin adını vermişti. Şirin de annesinin yaptığı şey karşısında büyülenmişti. Şirin, annesinin sihirli güçleri olduğunu düşünebilecek kadar hayalperest bir kızdı.
Akşam olunca herkes salonda oturmuş, televizyon izliyordu. Derken telefon çaldı. Kötü haber tez duyulur derler, gerçekten de kötü haber tez duyulmuştu. Apar topar hastahaneye gittiler. Yağmur inceden inceden yağıyordu. Hastahaneye gittikleri zaman yağmur daha da şiddetlendi. Ayşin, o gece annesinin yanında kalacaktı. Şirin, çok ağladığı için o da annesi ile anneannesinin yanında kalmıştı.

Sabah olmuş, güneş pencereden içeriye süzülmeye başlamıştı. Kahvaltıda, Şirin hanıma çorba verilmişti. Şirin, yatağından doğruldu ve “çorba” diye bağırdı. Ayşin, annesinin yatağını doğrulttu ve çorbayı eline aldı. Tam çorbadan bir kaşık alıp annesine verecekken, Şirin bağırdı : “Dur anne, üzerine sevgi serpmeyi unuttun!”
Küçük Şirin annesinin yanına gitti, minik elini yüreğine götürdü ve sevgisinden bir tutam alıp çorbaya serpti. Şirin Hanım, torununun elini tuttu ve öptü. Gözleri yaşla dolmuştu. Bir taraftan gözünden yaşlar süzülüyor, diğer taraftan da çorbasını içiyordu.

Tüge Dağaşan Şakiroğlu
21.09.2006
Perşembe
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Tag Ekle
sevgi

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Sizin Yeni Konu Acma Yetkiniz var yok
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı

Gitmek istediğiniz klasörü seçiniz


şu Anki Saat: 01:20


Online Ziyaretçi: site statistics
Powered by vBulletin
Şiir Akademisi Forum