Şiir Akademisi - Ana Sayfa

Geri git   Şiir Akademisi Forum > SAYFAM / Bir Emekle... > Şiir Sayfam

Cevapla
 
Seçenekler Stil
  #1  
Alt 08-12-2017, 23:34
haticepekoz haticepekoz isimli üye şimdilik offline konumundadır
 
üyelik tarihi: Jul 2009
Mesajlar: 42
haticepekoz - AİM üzeri Mesaj gönder
Standart Hatice Elveren Peköz Şiirleri / Her Sabah

AYLARDAN ŞUBAT

Mevsimlerden yine güz, yine hazan… :
Çok durmam buralarda,
Tan yeri ağarırken düşerim yollara.
Belki biraz mutlu, biraz da kırgın...
Çok sürmez bu bahar.
Yağmurlar düşerken dallarıma giderim.

Yazın kokusu sinmişken saçlarıma, daha da durmam buralarda.
Varsın kimseler bilmesin, sormasın nedenini
Ömrün son demlerinde bahara kanat çırpan kelebekler gibi,
Yüreği gökyüzüne asılı anneler gibi, giderim.

Ne yaz, ne de baharlar geri gelmez bilirim.
Bir düş gibi geçti ve bitti.
Sonbahar, gidenlerin sallanan ellerine benziyor.
Ürkek, çekingen vedasız…
Bir gülün titrek muş ışığının gölgesinde, kuşların peşisıra giderim…

Yaz çok uzak bir düş şimdi.
Sonbaharın gölgesi düşerken gülün üstüne.
Dağlarda yalnız açan çiçekler gibi toprağa dönerim yüzümü
Ama çok sürmez bu bahar;
Yanıma biraz deniz, biraz mavi almalıyım.
Çantama kitaplarımı, ceplerime çocukluğumu...
En altına yüreğimi koyar giderim.

Hatice Elveren Peköz
Alıntı ile Cevapla
  #2  
Alt 08-12-2017, 23:38
haticepekoz haticepekoz isimli üye şimdilik offline konumundadır
 
üyelik tarihi: Jul 2009
Mesajlar: 42
haticepekoz - AİM üzeri Mesaj gönder
Standart İstanbul’da Yağmur

Sabahın alaca karanlığında uyanıyor gün.
Pazarcıların umuda uyanan sesi yağmurun sesine karışıyor.
Az ötelerde korna sesleri, insan yaşamına inen bir ağırlığa yankılanıyor.
Okul yolunda çocuklar, yağmurun varoluş nedeni olduğunu anlıyor.
Pazarcıların umuda uyanan sesleri, yaşamın ezici ağırlığı altında zaman zaman soluklaşıyor.
Oysa hepsinin ortak paydası aynı…
Umudu ekmeğe katık etmek,
Sömürenle karşı dik bir duruşla meydan okumaktır.
Bazen de sıcacık odalarda umuda aralanan küçücük pencereden yaşama gülümsemek…

Bu sabah yağmurla umuda uyanıyor gün.
Onca çabayla emek, insanca yaşamın simgesi oluyor birden.
Pazarcılar, ekmeğine göz diken sömürenlere karşı ödün vermek adına sırılsıklam ıslanıyor.
O sömürenler ki deri koltuklarda oturup, ellerini emek edenin cebine atan şark kurnazları...
Onlar alın teri dökenlerin, sırılsıklam ıslananların tarlasına, bağına, başağına göz diken haramiler..
Ama hak yerini bulduğu an, çok sürmez bu devran.
Her şey birden bire değişir.

Pazarcılarla çocuklar ekin tarlalarına benziyor bu sabah.
Tarlalarda filizlenen tohum, okul yolundaki çocuklar…
Hepsi varoluş nedeninin sırrına vakıf oluyor birden.
Şiddetle devam eden yağmur, baharın habercisi oluyor.

İstanbul, güneşli toprak kokusunun özlemiyle başlıyor güne.
Pazarcılar, çocuklar, korna sesleri ve yağmur…
Gün ağır ağır aydınlanırken, her şey birden bire uyanıyor.
Sıcak odaların pencereleri aralanıyor birden.
Tarlalara düşen tohum, çok sürmez başağa duracaktır yeniden.
Yeter ki yağmur damlaları insanca yaşamın üzerine rahmetle yağsın.
Hak yiyicilerden uzak, emek eden herkese bolluk ve bereket versin...


Hatice Elveren Peköz
Alıntı ile Cevapla
  #3  
Alt 08-12-2017, 23:42
haticepekoz haticepekoz isimli üye şimdilik offline konumundadır
 
üyelik tarihi: Jul 2009
Mesajlar: 42
haticepekoz - AİM üzeri Mesaj gönder
Standart Eski Sonbaharlar

Eski sonbaharlardan kalma bir şarkı çalıyor sokaklarda.
Albümlerde sararmış resimler her notada dile gelir.
İlk sevenlerin gülüşleri kalır ussumuzda.
Onlar giderken sırlarını yıldızlara fısıldadılar.
O sevenler ki iki vakit arası uzayan gölgeler gibi unutulup gittiler.

Giderken ilk sevenlerin gölgesi kalır düşlerimizde.
Onlar ki gölgesiz ağaçlar gibi her fırtınaya direnemezdi.
Zamansız sevdalara kırgın olsa da elleri,
Şiirle yaşamak bir orman büyüsü kadar güzel.

Şimdilerde eski kitap sayfaları arasında kaldı resimler.
Eski albümler arasında gülümseyen yüzler buruk ve hüzünlü.
Sevice, ilkyazla uyanırdı yürekleri.
O resimler ki kurumuş bozkır çiçekleri gibi solup gittiler.

Yaşam baharın ortasında yanıtı olmayan bir soruydu aslında.
Şairler kelebeklerin tül kanatlarına şiirler yazarken sessizce çekip gittiler.
Giderken şiirleri şişelere koyup denizlere saldılar.
Onlar ki ne zaman özlediği yıldızlara kavuşurlar, bilinmez?





Hatice Elveren Peköz
Alıntı ile Cevapla
  #4  
Alt 08-12-2017, 23:45
haticepekoz haticepekoz isimli üye şimdilik offline konumundadır
 
üyelik tarihi: Jul 2009
Mesajlar: 42
haticepekoz - AİM üzeri Mesaj gönder
Standart Her Sabah

Her sabah çocuk hafifliğiyle uyanırım güne.
Ortaçağdan kalma ne kadar kötülük, hurafe varsa eskiciye satarım.

Ondan kara vesveseli kadın ve adamların hikayelerini dinlemem.
Bilirim ki onlar iyilik ve sevgiden yoksun kara yürekliler.
Oysa iyilik ve güzelliklerden savaş çıkmaz.

Kuşlar her sabah özgürlüğe kanat çırparken düşerim yola.
Dünyaya meydan okuyan bir gülümseyişle yaşamın ta içine dalarım.
Bilirim ki her gülümseyişten kıyamet kopmaz...



Hatice Elveren Peköz
Alıntı ile Cevapla
  #5  
Alt 29-03-2018, 00:19
haticepekoz haticepekoz isimli üye şimdilik offline konumundadır
 
üyelik tarihi: Jul 2009
Mesajlar: 42
haticepekoz - AİM üzeri Mesaj gönder
Standart O Şehir

O şehre gitmek vardı.
Mevsim alabildiğine bahar,
Alabildiğine yağmur, alabildiğine gül kokuyordu yaz…
Yollarında koşmak vardı özgürce.
Ellerim bir martı ürkekliğinde telaşlı.
Gidip, kalmak arasında kararsız…

O şehre gitmek vardı.
Mevsim alabildiğine güz…
Yolcu olmak vardı o yollarda.
Zamana karşı yarışan…
Yağmurlarda ıslanmak vardı.
Usul usul ve sessizce…
yaşam, akan bir nehir berraklığında duru ve mavi…
Dalgalar puğ puğ alabildiğine Eylül…

O şehre gitmek vardı yeniden,
Mevsim ise alabildiğine aşk…
Sarışın güz bahçelerden geçmek vardı
Güllerin kollarına doğmak vardı yeniden.
Sonsuzluğa akan zamanlarda,
Öyküler yazmak vardı yollara dair,
Mevsim alabildiğine mavi, alabildiğine Akdeniz…

Hatice Elveren Peköz
Alıntı ile Cevapla
  #6  
Alt 29-03-2018, 00:24
haticepekoz haticepekoz isimli üye şimdilik offline konumundadır
 
üyelik tarihi: Jul 2009
Mesajlar: 42
haticepekoz - AİM üzeri Mesaj gönder
Standart AŞKIN İZİ

Sanki bitti mi bu aşk?
Adına sevda dediğimiz ve her solukta yaşanan
Sabırla ilmek ilmek mekik gibi dokuduğumuz
Yüreğimize yazıldığında nakış nakış işleyip, sevdalarda büyüttüğümüz aşk
Yani bitti mi şimdi?

Yok, sen öyle san!
Var mıdır kolayca unutmak?
Silmek tüm anıları bir bir…
Öyle yer etmişken yüreğinde,
İzi kalmışken derin bir yara gibi,
O ilk öpüş dudak izlerindeyken hala,
Ummanlarda kaybolmuşken,
Emin misin bittiğine sen?

Sahi şimdi bitti mi bu aşk?
Yok, sen öyle san!
Hadi unut, unutabilirsen.
Kolaysa al götür bende kalan seni.
Yüreğimi al, yerinden sök istersen.
Kolaysa göğüs ger tüm fırtınalara.
Eskisi gibi olabiliyorsan, al götür tüm benliğini
Derin bir yara gibi izi kalmışken yüreğinde,
Çağlayan nehir gibi can damarlarından akıyorken böyle,
Öyle ardına bakmadan gidebiliyorsan, git hadi…



Hatice Elveren Peköz
Alıntı ile Cevapla
  #7  
Alt 29-03-2018, 00:27
haticepekoz haticepekoz isimli üye şimdilik offline konumundadır
 
üyelik tarihi: Jul 2009
Mesajlar: 42
haticepekoz - AİM üzeri Mesaj gönder
Standart Aylardan Şubat

Siz sıcak yatağınızda kaygısızca uyurken,
Pembe beyaz hayaller içindeydiniz.
Sevgi meleğiniz düş kapınızın ardındaydı.
Melek tam giriyorken içeri,
Siz kan-ter içindeydiniz!
Oysa o, Afrika menekşesinin narinliğinde
Ellerinizden tutmak üzereydi.
Uyandınız denizler, deryalar içindeydiniz.
Aklınızdan geçmezken düşü gerçeği,
Üstelik ismini fısıldıyordu yüreğiniz.
Önce biraz şaşkın ürpermiştiniz!
Kendinize bile itiraf edemediğiniz gerçeklerle yüzleşmek üzereydiniz.
Şimdi o meleğe daha yakın, ölüme daha uzaktınız.
Her nefes alışınıza bazı anlamlar yüklüyordunuz.
Her neyse olan olmuştu artık.
Elinizi bir uzatsaydınız, melek tam karşınızdaydı.
Sanki o an ona dokunacak gibiydiniz?
Siz, uykunun zihinleri bulandırdığı anlarda,
Hala bir düş görüyorum sanıyordunuz
Oysa artık sizinde firardaydı gönlünüz.
Sizin için de bir aşk öyküsü yazacaktı yüreğiniz.
Geri dönüşü olmayan bir yola girmiştiniz.
Üstelik güpegündüz düşlerdeydiniz.
Aylardan şubattı üstelik…


Hatice Elveren Peköz
Alıntı ile Cevapla
  #8  
Alt 29-03-2018, 00:32
haticepekoz haticepekoz isimli üye şimdilik offline konumundadır
 
üyelik tarihi: Jul 2009
Mesajlar: 42
haticepekoz - AİM üzeri Mesaj gönder
Standart AYRI DÜNYALAR

Ayrı zamanlardan gelip
Ayrı kutuplarda çiçek açardık
Aynı yollardan yürür
Aynı dünyada yaşardık
Öyle ayrı gayrı yollarda gezerken
Çağlayıp akarken aynı kaynağa,
Bir gün ay ışığını gördük

Ayrı baharlarda boy verip,
Aynı yazlarda yeşerdik.
Sonsuzluğa giden yollardan geçerken,
Uzak bir yıldızın ışığından kopup,
Ayrı zamanlarda eğlendik.
Sonra bir gün
Güneşin ekseninde dönerken ayrı ayrı,
Sevgi ışığını gördük...

Yani biz aynı dili konuşan,
Ayrı dünyaların insanı…
Suyun üstüne yazı yazmak gibi,
Hayaller kurarken ayrı ayrı,
“Artık bitti hadi git” dedim.
Bırak düşlerimde kalsın gözlerim
Henüz dokunamadan aşka
Ayrılıklar yaşadık ayrı ayrı…

Hatice Elveren Peköz
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Tag Ekle
hatice elveren peköz

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Sizin Yeni Konu Acma Yetkiniz var yok
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı

Gitmek istediğiniz klasörü seçiniz


şu Anki Saat: 09:40


Online Ziyaretçi: site statistics
Powered by vBulletin
Şiir Akademisi Forum