10 yıl önceki dergilerde yer alıp bugün

[Mustafa Fırat]

Bu da başka bir merak konusu! Dergileri takip edenler bilirler...Önemli bir konu olduğunu düşünüyorum. On yıl önce dergilerde şiirlerini yayımlayanlar-üstelik boy boy sayfalarda- bugün neden yoklar?Ya da başka bir soru "Şiir bir hobi midir?"...

[Mustafa Fırat]

Elbette bunu on yılla sınırlamak doğru değil 20-25 yıl öncesine de gidilebilir...

[vahdettinyılmaz]

Yazko Edebiyat,Adam Sanat,Yeni Düşün,Eylül,İmece,Promete,Karşı Edebiyat (Burhan Günel-Metin Turan),Evrensel Edebiyat,Edebiyat ve Eleştiri,Edebiyat Dostları,Yeni İnsan,poetikus,Sombahar,Kuram,Dize,Varlık,Yarın ,Yasakmeyve,s üreli olarak değil de sonradan da Türkiyeyazıları adlı dergileri takip ettim.Van'da görev yaparken birçoğuna abone oldum.İzmir'e geldiğimden beri hiç bir dergiye abone olmadım.Postmodern bir kıyafete büründükten sonra Evrensel dergisini de okumamaya başladım.Bu arada yanıp sönen nice dergi...Adlarını saymam için kitaplığımı dökmem lazım.


Bunca derginin içerisinde,edebi donanımıma katkıda bulunan dergileri düşündükçe sayının çok azaldığını görüyorum.Dergilerin çıkış peryodunda bazı şair adlarının çok ciddi bir tırmanışa geçtiğini gördüm.Sonra söndüler.Bir anda o kadar sık üreten insanların birden sönüşe geçişi herhalde öncelinde de yazıp biriktirdiklerini gösteriyordu.Bazen şiirleri bitince,dergileride bitiyordu.Ama bu arada edebiyat çevrelerinde adını meşrulaştırmış arkadaşlar da oluyordu.


Edebiyat;yazarken,yaratırken zor ama beğenirken kolay bir çaba mı?Bilemiyorum.Çok övülen,şiirleri aylarca gündemde kalan insanlar bazen kendilerini övenleri övünce çok komik duruma düşüyorlar.Hatta bir ara öyle bir duruma geldim ki kafa karışıklığından şiir yazamaz oldum.Şiir üzerine yazılan yazılara çok emek verdim.Yazan insanların şiirlerini okuyunca şaşırıp kaldım.Bu ne pehriz,bu ne lahana turşusu...


Bir çok dergiye şiir gönderdim.Yayınlanmadı.Yayınlanan şiirleri görünce kesinlikle edebi bir ölçünün gözetilmediğini anladım.Birkaç arkadaş dergi çıkaralım,bizde kendi şiirlerimizi yayınlayalım dedi.Ahlaki bulmadım.Çünkü şair ölse de şiir kalır.Asıl güç şiirde.İyi şiirin yüzü,kabuğundan çıkar çıkmaz yaşayacağı denizin şavkına dönüktür.Engeller geciktirir ama kaplumbağa değildir o, ölmez.


Bazen kızgınlıklarımı dışa vursam da,edebiyat dergilerini; edebiyatın afacan yaratıcılığının bıçkın çocukları olarak görüyorum.Oralarda yazan şairler bugün yoksalar,demek ki kendini hatırlatan bir şiir de yok.Maalesef kötü veterinerlik rolü edebiyatımızda da oynanıyor.Keşke yazmayı öğrenmemizin mütevaziliği olarak kalabilsek.Ama gel gör ki halâ olmayan bir şiirin 'büyük şairleri' olarak duruyorlar o dergilerin sayfalarında.


Maalesef sevgili Fırat,şiirin hobi olduğu dönemler ve fırsantlar oldu ve oluyor.Siz genç dergicilerden beklentim;edebiyatın adil olmayan safrasını,edebiyatın sırtından söküp atmaya bir milim de olsa yardımcı olabilmeniz.


Önemli gördüğüm bir konuda forum açtığınız için teşekkür eder,başarılar dilerim.Edited by: vahdettinyılmaz