Tevfik Akdağ Şiirleri...

[merâl özcan]

http://farm4.static.flickr.com/3124/2299076056_ec6f8c0e08_m.jpgTevfik AKDAĞ (1932-1993)

29 Şubat 1932'de İzmir'de doğdu. Orta öğrenimini İzmir İnönü Lisesi'nde tamamladı. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun oldu. Askerlik sonrası İstanbul’da bir bankada çalıştı, müfettişlik ve yöneticilik yaptı. Ankara'da "Şimdilik" adlı bir dergi çıkardı. 28 Eylül 1993'te İstanbul'da öldü.

İlk şiirleri 1952 yılında Mülkiye ve Türk Dili dergilerinde yayınlandı. Sonraki yıllarda yazı ve şiirleri; Ataç, Mülkiye, Papirüs, Pazar Postası, Türk Dili, Varlık, Yeditepe, Yelken gibi dergilerinde yayımladı. İkinci Yeni’ye bağlı, söyleyiş güzellikleri ve kıvraklıkları taşıyan şiirler yazdı.

Yapıtları :
Lacivert Kanatlı Bir Kuştur Gece
Çıplak ve Sevinçle
Eski İnsan Sözleri
Kıpırda Ey Aydınlık - ölümünden sonra -

[merâl özcan]

KİMSE SOĞUTAMAZ BENİ


Savrulsa da uzaklara düşüncen
Tıkansa da sevgimin pınarı
Sıcaklığını taşıyorum içimde


Uğraşsam da söndürme hızını
Bastırsam da aklımla fışkıranı
Sıcaklığını taşıyorum içimde


Vurulsa da doğam zincirlere
Yasaklansa da huylarım sana
Sıcaklığını taşıyorum içimde


Kör etseler de beni
Sağır koysalar da bir kenarda
Sıcaklığını taşıyorum içimde


Paramparça olsa da beynim
Dağılsa da algımın çatısı
Sıcaklığını taşıyorum içimde


Sarsılsa da değer yargılarım
Sallansa da boşlukta duygularım
Sıcaklığını taşıyorum içimde


Uyansam da aşk deliliğinden
Silkinsem de çılgın sarhoşluğumdan
Sıcaklığını taşıyorum içimde


Gömülse de evren sulara
Kalmasa da tek kıpırtı
Sıcaklığını taşıyorum içimde


Tevfik AKDAĞ

[merâl özcan]

KÜÇÜK HABERCİLER

Şairler küçük hırçın habercilerdir
Gelirler aramak için yaşamın özünü

Her çizgisindedirler coğrafyanın
Kurarlar iç denizlerinde duygu adalarını

Sesleri ayrıdır müzik parçaları gibi
Aldırmazlar anlaşılmasalar da çalarlar çalgılarını

Vücutları yoktur gerçekte
Sözcüklerle giyindikleri

Dili kazarlar durmadan
Bulmak için sevginin gizini

Ruhun en eski bilginidirler
Dizelerin dibinde yoğunlaştırırlar maddenin bu işlevini

Kimi kez gözlerini ayrıntı kamaştırdığından
Görmez olurlar bütünün düzenini

Bilinçleri uyanıktır bakışları uyuduğunda
İlk sorandırlar yeni nedenleri

Ne düş kırıklığına uğrarlar bulamadıklarında
Ne aramadan usanırlar gerçeğin izini

Ve insana inanırlar en güzeli
Getirdikleri bunca kitaptan belli değil mi

Tevfik AKDAĞ (http://www.siirakademisi.com/index.php?/site/sair_goster/918)

[merâl özcan]

SEMİRA'YA GECE YARILARINDAN SONRA YAZILMIŞ DELİCE MEKTUPLARDAN


Ciğerimin ortasında üç damla kan durur
Biri yaşamak der, kabarır
Biri özgürlük der, yanar
Biri kardeşlik içindir.


Gözümün bebeğinde üç damla yaş durur
Biri mutluluk der, dökülür
Bir insanlık der, taşar
Biri senin içindir.


Tevfik AKDAĞEdited by: merâl özcan

[merâl özcan]

ŞİİRBEYİ


Sıcak bir boşluk
Bırakacak ardında
Öldü şiirbeyi


Yalnız koydu
Çocukları ve kadınları
Kadıköy'ü ve dünyayı


Kimden sorulacak şimdi
Aşkın işleri
Ve sözün güzeli


Tevfik AKDAĞ

[Güzin Dündar]

Çok severim Tevfik Akdağ şiirlerini özellikle teşekkür ederim sevgili Özcan .Şiirleriyle yaşasın.Edited by: Güzin Dündar

[merâl özcan]

teşekkürler Sevgili Güzin, eşlik ettiğin için çok sevindim...
Sevgili Emre'nin anmalık bölümüne bir destek oluyor aynı zamanda...gün içinde anmalık bölümünde ismi geçen şair/yazarlarımız için bizden küçük hatırlamalarla hediyelerimiz:)

sevgiler, selamlar

[merâl özcan]

TUTUNMADAN AKIYORUM


Sen benim en güzel annemsin
Sevinç doğuran yüreğime


Gözlerimsin benim en tatlı ışığı ile
Aydınlığı alıştıran düşünceme


Yüzümsün en duyarlı inceliğim
Onunla bakıyorum uzaktaki benliğime


Ellerimsin beyaz ipekten
Isınıyorum birden dokunsam neye


Zamanım sensin yerim de
Bir sözcükten başka neyim kendime


Neredeysem sen nasılsan
Ben de seninle cisimleniyorum öyle


Sen benim irademsin
Bıraktım aklımı sana her şeyimle


Bir gerçek arayıcısıyım ben
Tutunmadan akıyorum sevgin içinde


Tevfik AKDAĞ

[tiryakinim]

İNSAN DEDİĞİN

Neymiş ırk dediğin senin kardeşim,
Neymiş beş kıtada birbirine vurdurulan?
Düşün şöyle,
Kadıköy'deki bir kahvede
Şiir soluyan ipek yürekli bir şairle
New York'da 7. caddede
Bir değil mi renginden kovuşturulan?

Düşün, kapa gözlerini,
Durdur bir an hücrelerini
Bir değil mi görkemli bodrumlara para saklayan
Zürich'li sarışın pembe yanaklı kızla,
Digor'daki uçuk benizli kız
Damına tezek toplayan?

Düşün, ayrı mı safra keseleri, akciğerleri
Kenya'lı üç çocuklu anayla
Bulvarları kalçalayan Paris'li şen kadının?
Ayrı mı Madrit'li boğa güreşçisinin
Bağdatlı sokak hırsızının
Edingburg'lu lordun
Aşkın sonunda kollarını bırakışı?

Kim yeryüzünün neresinden gelmiş, ne zaman,
Kim karışmış kimin kanına ne kadar?
Taşıllaşmış sözcüklerdir bunlar artık.
Bütün akılları denesen,
Bütün duygulardan geçsen,
Bütün kitapları okusan..
İnsan dediğin, insanca düşünen,
İnsanca davranandır, yok ötesi!
Ver, göster, öğret de bak,
Sarısı, karası, bayazı, kulu, kölesi..
İnsanlar da denizler, göller, çiçekler gibi,
Toprağın güzel soyundandır kardeşim..

Tevfik Akdağ

[tiryakinim]

BİR GÜN OLUR

Kötümser niye olmalı,
Güneş giriyorsa arada bir buluta,
Acılar sarıyorsa yüreğimizi,
Umut yetmiyorsa geleceğimize?

Bir gün olur hekimler yetişir,
İyimserim yine de..

Kötümser niye olmalı,
Savruluyorsa değerler ortalıkta,
Dinlemiyorsa kimseler kimseyi,
Bulanıyorsa gerçeklikler?

Bir gün olur, doğrular görülür,
İyimserim yine de..

Kötümser niye olmalı,
Batıyorsa alkole incelikler,
Yok ediyorsa bunalım sevincimizi,
Kuruyorsa sağduyunun çiçeği?

Bir gün olur, derindeki tohumlar çatlar
İyimserim yine de..

Kötümser niye olmalı,
Donanmışsa ateşle gökler,
Saplamışsa korku hançerini,
Kalmamışsa çıkış yolu?

Bir gün olur, yeni akıllar bulunur,
İyimserim yine de..

Kötümser niye olmalı,
Egemense yalanlar aramızda,
Bağlanmışsa körebe gibi gözlerimiz,
Oynanıyorsa hep aynı oyun?

Bir gün olur, değiştirenler gelir,
İyimserim yine de...

Tevfik Akdağ (http://www.siirakademisi.com/index.php?/site/sair_goster/918)