Aziz Nesin Şiirleri...

[merâl özcan]

...


Nasıl anlatılıyordu o duygu
Sözler tozpempeydi
Susmalar uçuk mavi


Nerde benim belleğim
Unutmuşum o en çok bildiğim sözü
Bu gece ellerim bile dilsiz
Konuştukça zehir yeşili
Sustukça zifirden karanlık


AZİZ NESİN

[merâl özcan]

ASLINDA BU DENLİ GÜZEL KOKMAZ


Aslinda bu denli güzel kokmaz hiç bir karanfil,
Onda seni kokladığımdan bunca güzel.


Aslında bu denli güzel olmaz hiç bir Sarıyer,
Orda seni öptüğümden bunca güzel.


Aslında bunca güzel olmaz hiç bir dünya,
Seni sevdiğim için dünya da böyle güzel.


Aslında bu denli deli değildim sor kime istersen,
Sevince seni delilik bile bak ne güzel.


Aslında sen dünya güzeli değilsin,
Sevdiğim için dünyada tek güzelsin...


Aziz Nesin

[merâl özcan]

DERİNLİK ÇEKİMİ I


Yükseklerden bakamıyorum
Korkuyorum
Derinlik çekiyor kendine
Düşecekmişim gibi içimin derinliğine
Başım dönüyor yükseklerden
Çekiyorum beni kendi derinliklerime


Aziz NESİN

[merâl özcan]

DERİNLİK ÇEKİMİ II



En derini dünyanın kendi uçurumum
Başım dönüyor içimin derinliğinden
Bir gün kaldırıp kendimi fırlatacağım
Kendimi kendi içime atacağım


Kartal kanatlarının da bir sınırı var gökte
Uçakların da füzelerin de
Bütün o sınırları aşacağım
Kendimi içimdeki sınırsız boşluğa bırakacağım


Durmadan çekiyor beni bu dipsiz doruksuz uçurum
Gözlerim kararıyor içime bakınca
Atıp kendimi kendime
Derinlik korkusundan büsbütün kurtulacağım


Aziz NESİN

[merâl özcan]

YUVA


Yanyana geldikçe daha uzak
Birlikteyken daha kimsesiz
Bir ağırı sızım sızım yeri belirsiz
O da yalnız
Ben de yalnız
Acılar tütüyor bacamızdan
Görünmeyen taş duvarlar örmüşüz
Duvar olduk kendimize kendimiz
Ne yana dönsek
Kendimize çarparız


Aziz NESİN

[merâl özcan]

EN UZUN MARATON

Yüz metrede beni herkes geçer
Dörtyüz metrede pekçokları
Geçer çoğu sekizyüz metrede
Ama ben bırakmam yarışı

Beni bin metrede geçersin
Ben yine koşarım
Onbin metrede öndesin
Koşarım ben yine
Yirmi kilometrede geçersin
Hep koşmaktayım

Otuz kilometrede
Kırk kilometrede de geçersin
Ben koşuyorum hâlâ
Ama ellinci
Yada altmışıncı kilometrede
Soluğun tükenip bir yerde
Dayanamaz düşersin

Bak koşuyorum hâlâ
Çünkü ben bir yaşam maratoncusuyum
Bu yüzden yaşamın en yalnızıyım
Bu sonsuz yarışın sonunda
Beni geçemezsin
Ölümün en büyük ödül olduğunu bilemezsin
Yine ben olurum ilk göğüsleyen ölümü

AZİZ NESİN (http://www.siirperisi.net/sair.asp?sair=29)

[merâl özcan]

YÜZÜN.....

Güz sabahı buğusunda bir salkım üzüm mü avuçlarımdaki ne?
Ayışığı yansıyor yüzüne.
Ben böyle bulutsu yüzü, ben böyle ışıksı yüzü
bir onyedi yaşındakinde gördüm,
bir de şimdi düşümde.

AZİZ NESİN (http://www.siirperisi.net/sair.asp?sair=29)

[merâl özcan]

ŞİİRE TUTUNMAK


Yok başka hiçbir umarın
En granit kayanın en ortasında
Balta girmemiş karanlıklarında kıpırtısız
Ya ölmektir kurtuluşun
Yada şiir tutunmak


O en gergin tele şöyle bir dokun
Son tınıyla tel kopsun
Ayak sesleri duyulsun ölümün
Her yanın her yönün çıkmaz
Nereye baksan yok
Hiç bile herşey sayılır o bulunduğun yerde
Kurtarırsa kurtarır ancak
Yine şiire tutunmak.


Aziz NESİN

[merâl özcan]

SUSARAK


Güneş altında söylenmedik söz yokmuş..
Bu yüzden geceleri söylüyorum sevdiğimi..
Ne gece ne gündüz yokmuş söylenmemiş söz..
Bende söylenmişleri söylüyorum yeni biçimde..
Hiç bir biçim kalmamış dünyada denenmedik...
Bende susuyorum sevgimi saklayıp içimde....
Duyuyorsun değil mi suskunluğumu nasıl haykırıyor...
Susarak sevgisini ilan eden çok var sevgilim ...
Ama bir başka seven yok benim sustuğum biçimde ..


Aziz Nesin

[merâl özcan]

BOŞUNA

Sen yoksun.........
Boşuna yağıyor yağmur...
Birlikte ıslanmayacağız ki.....
Boşuna bu nehir......
Çırpınıp pırpırlanması.....
Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki...
Uzar uzar gider..
Boşuna yorulur yollar..
Birlikte yürüyemiyeceğiz ki..
Özlemlerde ayrılıklar da boşuna
Öyle uzaklardayız..
Birlikte ağlayamayacağız ki
Seviyorum seni boşuna..
Boşuna yaşıyorum
Yaşamı bölüşemiyeceğiz ki ...

AZİZ NESİN (http://www.siirperisi.net/sair.asp?sair=29)

[merâl özcan]

DAR DÜNYA


Yüreğim gövdeme sığmıyor
Gövdem odama
Odam evime sığmıyor
Evim dünyaya
Dünyam evrene sığmıyor
Patlayacağım


Acımın acısından susmuşum
Ki suskunluğum göklere sığmıyor
Böyle bir acıyı kimlere nasıl anlatacağım
Gönül dar geliyor sevgime
Kafam beynime
Ah şakaklarım
Çatlayacağım
Anladım artık anladım
Kimselere anlatamayacağım




Aziz NESİN

[merâl özcan]

SEVGİ DURAĞI


sözverdiğimiz yerde buluştuk
sözverdiğimiz zamanda değil.
ben yirmi yıl erken gelip bekledim
sen geldin yirmi yıl geç
ben seni beklemekten yaşlıyım
sense beklettiğin için genç


AZİZ NESİN

[merâl özcan]

YAŞA SEN


Her şeye boşver, dolu dolu yaşa.
Madem ki bir aşkın var, ne güzel, tadını çıkar.


Sanki ayıp bir şeymiş de utanıyormuşsun gibi
yazmışsın bana.


Her şeye boşver ve aşkı yaşa.
İlle de büyük aşk olması gerekmez;
yaşanan her aşk büyüktür, yeter ki tadını çıkarmasını bil.


Çok büyük umutlar bağlama, yarını hiç düşünmeden,
günü gününe sev, sevginin tadını çıkar.
Sevgide geleceği düşünürsen aşkı, bombok edersin. Sakın haaa.
Sonsuz, monsuz diye karşındakinin başını yeme.


Her şeye boşver öylesine sev ki,
sevdiğini bile umursama, salt kendin için sev,
bencilce yaşa aşkı, bütün maddesiyle.


Yaşamdan elinde kala kala salt yaşadığın
sevgiler kalır sonunda, ne şu, ne de bu.


Bütün onlar, aşkı yaşamak için gerekli olan
Ne yazık ki gerekli olan gereklerdir.


Aslolan aşktır yaşamda.


Dolu dolu, dolu dizgin, zilzurna, saniye saniye
aşkı yaşayarak sev.


İki yıl, üç yıl sürecek diye umutlanıp enayilik etme
İster sürer, ister sürmez, Sen o anı yaşa yeter ki.


Yitirdiğin zaman yaşadıklarını kazanmış olacaksın
Sonunda elbet yitireceksin, ama yitireceğini hiç
düşünme; çünkü aynı zamanda kazanmışsındır da.


Anılar kazanıyorsun daha ne
İç o zaman, sarhoş ol.


Yüce şeyler düşünme severken,
sevgiyi berbat edersin; çünkü sevginin
kendisinden daha yüce bir şey olamaz.


Aferin sana seviyorsan, seviliyorsan.


Sakın kuşkulara kapılma.
Karşındakini didikleme, yiyip bitirme.


Türk gelenekleri, görenekleri öyle,
Sakın bu aptallığı yapma.


Severken yirmi yıl sonrasını değil,


yirmi dakika sonrasını bile düşünme,
sevinin içine edersin.


An an yaşa, derin derin hem de,
Afferin sana.


Çok sevindim. İşe güce boşver.
Artık sana ne Surnameyi,
ne de başka şeyi soruyorum.


Keyfince yaşa, sevv... sevildikçe sev,
sevilmeyince de tastamam boşver ve
o zaman o güzelim yalnızlığına sarıl.



O yalnızlık ki, bütün sevgilerden daha güzeldir
ve sonunda onun koynuna girmek için
kendi kollarımızla kendimizi sararız.


O zaman da hiç üzülmeyeceksin.
Çünkü nasıl olsa, sığınacak bir yalnızlığımız var
günün birinde anamız bile bizi bırakır gider
ama o yalnızlığımız, biz yaşadıkça bizi hiç bırakmaz.


Severken bunları düşünme, lütfen yarınsız sev....


Hadi, sevgiyle öperim.
Yaşa sen....

Aziz Nesin

[merâl özcan]

Kendimi Dinlerken


O sevmediğim yaşlılığın bile yararı var
Çınlıyor kulağımda orkestralar
Dinliyorum içimi
Hepsi de kendi bestelerim


Yorgunluğum çitilendi Akdeniz renklerinde
Duman mavisi öyle bir yarı saydam
Görüyorum içimi
Hepsi de kendi resimlerim


Yeniden doğsam yine böyle yaşardım ne demek
And olsun ki böyle yaşamazdım
Ne çok pişmanlıklarım
Hepsi de kendi yanılgılarım


Ne kaldı bunca yıldan geriye
Tek kalan anılar yine anılar
Benimle ölecekler
Hepsi de kendi yarattıklarım



Aziz Nesin

[Erdogan Kul]

Bütün yazdıklarında nasıl da kendi sesi soluğu yansıyor, nasıl da o içsel zenginliğini ve aydınlığını okuruna ulaştırabiliyor Aziz Nesin usta...

[merâl özcan]

ŞİİRE TUTUNMAK


Yok başka hiçbir umarın
En granit kayanın en ortasında
Balta girmemiş karanlıklarında kıpırtısız
Ya ölmektir kurtuluşun
Yada şiir tutunmak


O en gergin tele şöyle bir dokun
Son tınıyla tel kopsun
Ayak sesleri duyulsun ölümün
Her yanın her yönün çıkmaz
Nereye baksan yok
Hiç bile herşey sayılır o bulunduğun yerde
Kurtarırsa kurtarır ancak
Yine şiire tutunmak.


Aziz NESİN

[nursena]

Bağışla


Ya zamanından çok erken gelirim
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi

Mutluluğa hep geç kalırım
Hep erken giderim mutsuzluğa
Ya herşey bitmiştir çoktan
Ya hicbir şey başlamamış

Öyle bir zamanına geldim ki yaşamın
Ölüme erken sevgiye geç
Yine gecikmişim bağışla sevgilim
Sevgiye on kala ölüme beş.



AZIZ NESIN

(EN SEVDIGIM SIIRI)

[merâl özcan]

ÇOĞALMAK


Kalabalıkta kalabalıkça yalnızlık
Yalnızladıkça birbirimizi
Haydi çoğalalım
Çoğaltarak kendimizi
Bir canım çoğal da bin can ol
Isıt yaşlıların yalnızlıklarını ilinsin üşümüşlüğü bırakılmışların
Çoğalın dudaklarım çoğalın sonsuz
Öpün bütün ağlayan çocukları kimsesiz
Çoğal gözlerim çoğal
Gör bütün görmeyenlerde yapayalnız
Ellerime tutunun ellerime çoğalın
Okşayın sevecenlikle çocukları
Hıçkırırlarken uykularında bile


Aziz Nesin

[merâl özcan]

DAR DÜNYA


Yüreğim gövdeme sığmıyor
Gövdem odama
Odam evime sığmıyor
Evim dünyaya
Dünyam evrene sığmıyor
Patlayacağım


Acımın acısından susmuşum
Ki suskunluğum göklere sığmıyor
Böyle bir acıyı kimlere nasıl anlatacağım
Gönül dar geliyor sevgime
Kafam beynime
Ah şakaklarım
Çatlayacağım
Anladım artık anladım
Kimselere anlatamayacağım

Aziz NESİN

[merâl özcan]

HOŞÇAKAL GÜZEL DÜNYAM


Hiç kimse buyur etmedi beni
Bu dünyada hiçbir yere
Ama açtım bütün kapıları tekmeleyerek
Bütün engelleri göğüsleyip yıkarak
Buyrun dediler o zaman incelikle
Buyur ettiler
Ve
Buyurdum


Elimden geldiğince görevimi yaptım
Gülümsedim hıçkırıklarımı boğarak
Sonunda kimsenin yorulmadığı denli yoruldum
Artık kapılar açık kalsın
Bundan sonra gireceklere
Şimdi dinlenmeye gidiyorum
Hoşcakal güzel dünyam.


AZİZ NESİN

[suece]

Aşk Üzre


Sevişirken yılan bile dokunmaz
Tapınmakta aşktan saygın olamaz
Sevda üzre yıldırım olsa çarpmaz
İstiyorsan uzak kalmak ölümden
Hep aşk üzre olmalısın a canım
Ki ölüm de sevişirken kıyamaz


Aziz Nesin

[suece]

BEKLEMEK

Gözler önünde işte
Gittikçe arınıyorum kendimden
Her giden güzelleşir
Gidiyorum güzelleşmek için
Unutulsun diye çirkinliklerim
Gelecek birisi güzeldir
Gelince güzel değil
Hele gelmişse çirkin
Yaşam, ölüm gelecek diye güzel
Ey güzeller güzeli beklediğim
Kaç saatim, kaç dakikam ya da saniyem
Artık ne gelmek ne de gitmek
Yaşamın en zor yanı beklemek
Hiçbirimiz beklemedik doğmayı,
Doğduğumuzdan beri beklediğimiz
ölmek

AZİZ NESİN

[tiryakinim]

Güneş Doğunca

O çırılçıplak gecede
Sen sendin ben de ben
Bütün gece güneş açtık öpüşlerden
Gün doğunca ne oldu birden
O sabah kendi soğuğumuzdan
Kar yağdırdık güneşten
hep o korkuydu içimdeki
Ya sen de sen değilsen

Aziz Nesin